Boris Wilkicki

Boris Wilkicki

Борис Андреевич Вилькицкий

kontradmirał
Data i miejsce urodzenia	3 kwietnia 1885 Pułkowo
Data i miejsce śmierci	6 marca 1961 Bruksela
Przebieg służby
Siły zbrojne	Rosyjska Cesarska MW Biali
Główne wojny i bitwy	wojna rosyjsko-japońska I wojna światowa
Późniejsza praca	hydrograf

Boris Andriejewicz Wilkicki (ros. Борис Андреевич Вилькицкий; ur. 3 kwietnia 1885 w Pułkowie, zm. 6 marca 1961 w Brukseli) – rosyjski hydrograf, geodeta i odkrywca.

Był wnukiem Hipolita, obywatela powiatu borysowskiego i synem Andrzeja, także podróżnika i geografa. Absolwent Akademii Marynarki Wojennej w Petersburgu z 1908 roku. Brał udział w wojnie przeciw Japonii w latach 1904–1905. W okresie 1913–1915 prowadził ekspedycję arktyczną na morza Oceanu Arktycznego, która korzystała ze statków Tajmyr i Wajgacz.

W 1913 jego wyprawa odkryła Ziemię Północną, oraz wyspę nazwaną później jego imieniem (Wyspa Wilkickiego) i wyspę Mały Tajmyr. Pomiędzy 1914 i 1915 rokiem jego grupa, jako pierwsza, przepłynęła z Władywostoku do Archangielska, odkrywając Wyspę Nowopaszennij (obecnie Żochowa).

Po stronie „białych” służył w armii admirała Aleksandra Kołczaka, a po klęsce Białej Armii wyemigrował do Wielkiej Brytanii. W 1923 i 1924 przewodził komercyjnym wyprawom na Morze Karskie, na zlecenie radzieckich przedsiębiorstw handlu zagranicznego.

Następnie pracował jako hydrograf w Kongu Belgijskim, zmarł w Brukseli w 1961 roku.

• Wyspa Wilkickiego na Morzu Karskim
• Wyspa Wilkickiego w grupie Wysp De Longa
• Cieśnina Wilkickiego – cieśnina pomiędzy Ziemią Północną i półwyspem Tajmyr
• Zalew Wilkickiego – zatoka w północno-zachodniej Nowej Ziemi
• Wyspy Wilkickiego – grupa wysp w archipelagu Nordenskiölda
• Wyspy Wilkickiego w archipelagu Wysp Komsomolskiej Prawdy

• Kontradmirał Borys Wilkicki – odkrywca ostatniej „białej plamy” Arktyki
• The Arctic Personalities at poseidonexpeditions.com