Brama Świny

Brama Świny
Ilustracja
Brama Świny (widok w kierunku zachodnim)
Prowincja

Nizina Środkowoeuropejska

Podprowincja

Pobrzeża Południowobałtyckie

Makroregion

Pobrzeże Szczecińskie

Mezoregion

Uznam i Wolin

Zajmowane
jednostki
administracyjne

Świnoujście

Brama Świny (313.211) – mikroregion obszaru Uznam i Wolin nad Zatoką Pomorską, będący także zwężeniem cieśniny Świny[1]. Brama Świny jest obszarem młodej przybrzeżnej akumulacji morskiej i eolicznej, mający przedłużenie na lewym brzegu Świny na Uznamie[2]. W zwężeniu cieśniny zachodzi wymiana wód słodkiej poprzez Świnę do Zatoki Pomorskiej i odwrotnie morskiej z Zatoki Pomorskiej do Zalewu Szczecińskiego. Brama Świny utrudnia napływ wody morskiej z Morza Bałtyckiego[3].

Wydmy inicjalne porastające honkenią piaskową w Świnoujściu

Na wydmowym, akumulacyjnym brzegu mierzei Bramy Świny znajdują się największe skupiska honkenii piaskowej (Honckenya peploides) na polskim wybrzeżu. Na plażach tego obszaru honkenia jest gatunkiem dominującym[4].

Przy zachodnim falochronie portu morskiego Świnoujście znajduje się Mielizna Zachodnia.

Do 1945 r. stosowano niemiecką nazwę Swinepforte. W 1949 r. ustalono urzędowo polską nazwę Brama Świny[5].

Przypisy

  1. ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 2. Wody stojące, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 24, ISBN 83-239-9607-5.
  2. ↑ Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2001, s. 48. ISBN 83-01-13050-4. Za: A. Marsz: Próba regionalizacji fizycznogeograficznej wyspy Wolin, Badania fizjograficzne nad Polską zachodnią, t. 17 (1966)
  3. ↑ Andrzej Osadczuk, Stanisław Musielak, Ryszard K. Borówka. Why should the Odra River mouth area not be regarded as an estuary?. „Oceanological and Hydrobiological Studies”. XXXVI (2), s. 88-87, 2007. DOI: 10.2478/v10009-007-0011-8. ISSN 1730-413X. (ang.).
  4. ↑ Tomasz A. Łabuz. Znaczenie środowiskowe stanowisk honkenii piaskowej Honckenya peploides na wydmowym wybrzeżu Zatoki Pomorskiej. „Chrońmy Przyrodę Ojczystą”. 5 (58), s. 63, 2002. Secesja. ISSN 0009-6172.
  5. ↑ Rozporządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 11 lutego 1949 r. o przywróceniu i ustaleniu nazw miejscowości (M.P. z 1949 r. Nr 17, poz. 225 (ISAP), s. 7)

Linki zewnętrzne