Brandon De Wilde

Brandon De Wilde
Ilustracja
Brandon deWilde (1950)
Imię i nazwisko

Andre Brandon deWilde

Data i miejsce urodzenia

9 kwietnia 1942
Brooklyn

Data i miejsce śmierci

6 lipca 1972
Denver

Zawód

aktor

Współmałżonek

Susan M. Maw
(1963–1969; rozwód)
Janice Gerobr>​(1972 aż do jego śmierci)

Lata aktywności

1950–1972

Brandon De Wilde, właśc. Andre Brandon deWilde (ur. 9 kwietnia 1942 w Brooklynie, zm. 6 lipca 1972 w Denver) – amerykański aktor filmowy i telewizyjny[1].

Laureat Złotego Globu dla najlepszego młodego aktora[2] za rolę Johna Henry’ego w dramacie familijnym Freda Zinnemanna Gość weselny (The Member of the Wedding, 1952), nominowany do Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego za rolę Joeya Starretta w westernie George’a Stevensa Jeździec znikąd (Shane, 1953).

Znalazł się również na 47. miejscu AFI’s 100 Years…100 Movie Quotes sporządzonej w 2005 przez Amerykański Instytut Filmowy[3][4].

Życiorys

Był synem Eugenii „Jeanie” deWilde (z domu Wilson) i Frederica André „Fritza” deWilde’a[5]. Jego ojciec był pochodzenia holenderskiego i pracował jako aktor oraz kierownik produkcji teatralnej na Broadwayu. Jego matka była aktorką teatralną występującą dorywczo. Po jego narodzinach rodzina przeprowadziła się z Brooklynu do Baldwin na Long Island.

W wieku dziewięciu lat deWilde został najmłodszym wówczas wykonawcą nominowanym do nagrody Tony za rolę Johna Henry’ego Westa w sztuce Carson McCullers Gość weselny (1950–1951)[6]. Występował w przedstawieniach broadwayowskich: Pani McThing Mary Chase (1952–1953) w roli Howaya, Szaty cesarza George’a Taboriego (1953) jako Ferike, Nadchodzi dzień (1958) w roli C. D. Lawtona i Rasa włochatych ludzi! Evana Huntera (1965) jako Ralph[7].

19 grudnia 1963 zawarł związek małżeński z Susan Margot Maw, z którą miał syna Jessego Iana (ur. 1967)[8]. 21 marca 1970 doszło do rozwodu. 25 marca 1972 poślubił Janice Gero.

Zginął w wypadku drogowym w wieku 30 lat, do którego doszło 6 lipca 1972 w Lakewood, na przedmieściach Denver w stanie Kolorado[9]. Jechał wówczas odwiedzić żonę w szpitalu w Denver. Prowadząc kampera, stracił panowanie nad pojazdem i uderzył w zaparkowaną na poboczu ciężarówkę budowlaną; w wyniku zderzenia kamper przewrócił się na bok, a on sam został na pewien czas uwięziony w jego wraku. Następnie przewieziono go do szpitala St. Anthony, gdzie zmarł na skutek licznych obrażeń, w tym złamań kręgosłupa, karku i nogi. Nie miał zapiętych pasów bezpieczeństwa. De Wilde przebywał w okolicach Denver, by wystąpić jako Don Baker w sztuce Leonarda Gershe’a Motyle są wolne w Elitch Theatre z Maureen O’Sullivan; spektakl ten zszedł z afisza 1 lipca[10].

Filmografia

Filmy

Seriale

Przypisy

  1. ↑ Brandon De Wilde. Rotten Tomatoes. [dostęp 2026-08-12]. (ang.).
  2. ↑ Brandon De Wilde. goldenglobes.org. [dostęp 2026-08-12]. (ang.).
  3. ↑ Lista 100 najlepszych kwestii filmowych wszech czasów. afi.com. [dostęp 2026-08-12]. (ang.).
  4. ↑ Lista nominowanych do ostatecznej Listy 100 najlepszych kwestii filmowych wszech czasów. afi.com. [dostęp 2026-08-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-09-17)]. (ang.).
  5. ↑ Brandon De Wilde (1942–1972). Find a Grave. [dostęp 2026-08-12]. (ang.).
  6. ↑ Brandon De Wilde (1942–1972). Historic Elitch Theatre. [dostęp 2026-08-12]. (ang.).
  7. ↑ Brandon De Wilde. Internet Broadway Database. [dostęp 2026-08-12]. (ang.).
  8. ↑ Ted Cisneros: Jesse Ian deWilde: The Private Life of a Brandon deWilde’s Son. Explosion.com, 22 kwietnia 2025. [dostęp 2026-08-12]. (ang.).
  9. ↑ Brandon de Wilde, 30, Is Killed In Traffic Accident in Colorad, „The New York Times”, 7 lipca 1972 [dostęp 2026-08-12] (ang.).
  10. ↑ Brandon De Wilde. Classic Movie Hub, 2011. [dostęp 2026-08-12]. (ang.).

Bibliografia