Branko Lukovac
| Data i miejsce urodzenia |
5 stycznia 1944 |
|---|---|
| Data śmierci |
23 czerwca 2023 |
| Zawód, zajęcie |
polityk, dyplomata |
Branko Lukovac, cyr. Бранко Луковац (ur. 5 stycznia 1944 w Kolašinie[1], zm. 23 czerwca 2023[2]) – czarnogórski i jugosłowiański polityk oraz dyplomata, minister w rządach Czarnogóry oraz Serbii i Czarnogóry.
Życiorys
Kształcił się w Podgoricy i Belgradzie, w 1965 został absolwentem wydziału ekonomicznego. Ukończył również studia podyplomowe z ekonomiki turystyki[1][2]. Był działaczem partii komunistycznej[1]. Pracował w strukturze masowej socjalistycznej organizacji SSRNJ. W drugiej połowie lat 70. był sekretarzem i wiceprzewodniczącym jugosłowiańskiej komisji ds. UNESCO. W 1979 został przewodniczącym komitetu ds. relacji zagranicznych w administracji Socjalistycznej Republiki Czarnogóry, a także członkiem rady wykonawczej republiki. Pełnił te funkcje do 1985, następnie do 1989 zajmował stanowisko ambasadora Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii w Tanzanii (z akredytację również na Seszelach)[1][2]. Następnie do 1992 wchodził w skład kierownictwa ministerstwa spraw zagranicznych. Wycofał się następnie na pewien czas z działalności publicznej[1], pracował m.in. w RPA[2].
Dołączył do Demokratycznej Partii Socjalistów Czarnogóry[1]. W 1999 został przedstawicielem rządu Czarnogóry w Lublanie. Następnie w latach 2000–2002 pełnił funkcję ministra spraw zagranicznych Czarnogóry. W 2003 został ministrem do spraw międzynarodowych stosunków gospodarczych w gabinecie Serbii i Czarnogóry. W 2004 objął stanowisko ambasadora federacji we Włoszech (z akredytacją na Maltę, San Marino, FAO i WHO). W latach 2007–2009 był ambasadorem Czarnogóry w Chorwacji[2].