Broń ochronna

Broń ochronna – broń przeznaczona do ochrony ciała użytkownika przed skutkami rażenia broni zaczepnej (np. uderzeniami, cięciami, postrzeleniami)[1].
Broń ochronna dzieli się na wykorzystywaną do osłony:[1]
- bezpośredniej (np. zbroje, hełmy, kamizelki kuloodporne)
- pośredniej (np. tarcze)
Historia

W starożytności i średniowieczu broń ochronną stanowiły przede wszystkim hełmy, tarcze i zbroje, które w szczątkowej postaci przetrwały do początku XX wieku. Podczas I wojny światowej na nowo zaczęto masowo używać hełmów, które jako podstawowa broń ochronna nadal pozostają w użyciu. Innymi współcześnie stosowanymi przedstawicielami broni ochronnej są kamizelki kuloodporne[1] oraz tarcze policyjne.
Przypisy
- 1 2 3 Mała Encyklopedia Wojskowa Tom 1 ↓, s. 185.
Bibliografia
- Mała Encyklopedia Wojskowa (A-J). T. 1. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1967.