Bronisław Burlikowski

Bronisław Burlikowski

Data i miejsce urodzenia	25 marca 1932 Brzozdowce
Data i miejsce śmierci	5 stycznia 2016 Warszawa
Zawód, zajęcie	filozof, sekretarz KC PZPR przy Akademii Nauk, docent, profesor nadzwyczajny, rektor, redaktor naczelny publikacji humanistycznych PWN, sekretarz Komitetu Redakcyjnego BKF, nauczyciel akademicki i wykładowca
Tytuł naukowy	doktor habilitowany
Małżeństwo	Zofia Teresa Burlikowska
Dzieci	Artur Burlikowski
Odznaczenia

Bronisław Burlikowski (ur. 25 marca 1932 w Brzozdowcach, zm. 5 stycznia 2016 w Warszawie) – polski filozof, redaktor naczelny publikacji humanistycznych PWN w latach 60 XX wieku^[1] sekretarz Komitetu Redakcyjnego BKF w latach 1968-1973, członek Komitetu Nauk Filozoficznych Polskiej Akademii Nauk od 1969 do 1971, członek Rady Naukowej Instytutu Nauk Społecznych Akademii Ekonomicznej w Kielcach (1971-1973), doktor habilitowany nauk humanistycznych, nauczyciel akademicki, wykładowca i profesor. W 1970 roku uzyskał stopień doktora na Uniwersytet Warszawski, a w 1987 uchwałą wydziału nauk społecznych i politycznych Akademia Nauk Społecznych w Warszawie otrzymał stopień doktora habilitowanego.  Był autorem m.in. monografii „Anzelma z Aosty. Próba racjonalizacji wiary” (Warszawa 1971), analizy relacji między wiarą a rozumem w myśli św. Anzelm z Aosty^[2]. W okresie PRL-u działał także jako członek Polska Zjednoczona Partia Robotnicza (PZPR). Za swoją działalność został odznaczony licznymi odznaczeniami państwowymi^[3].

Urodzony 25 marca 1932 roku w Brzozdowcach pod Lwowem, syn Marii i Józefa. Jego ojciec poległ w walkach o wyzwolenie Polski w 1939 roku pod Jarosławiem osierocając czwórkę dzieci. Wraz z matką i trzema młodszymi siostrami uciekając przed czystkami etnicznymi (UPA) wyjechał w okolice Lwówka Śląskiego gdzie rozpoczął naukę, po czasie udał się do Wrocławia i tam kontynuował kształcenie. Ukończył szkołę podstawową, gimnazjum w 1950 oraz liceum pedagogiczne. W tym czasie poznał i ożenił się z Zofią Kochanowicz (po ślubie Burlikowska). Po ukończeniu liceum w 1953 przystąpił do egzaminów na Uniwersytecie Warszawskim po których został przyjęty na Wydział Filozoficzny Uniwersytetu Warszawskiego, przeprowadził się wraz z żoną do Warszawy. W 1958 roku ukończył studia z wynikiem bardzo dobrym uzyskując tytuł magistra. Podczas studiów (w styczniu 1956) Bronisławowi urodził się syn Artur. W czerwcu 1968 roku po uzyskaniu zgody Jego Magnificencji Redaktora Uniwersytetu im. Mikołaja Kopernika w Toruniu rozpoczął pracę w Państwowym Wydawnictwie Naukowym (PWN) na stanowisku kierownika połączonych redakcji - Redakcji Wydawnictw Filozoficznych oraz Redakcji Biblioteki Klasyków Filozofii, po roku kontynuuje pracę w PWN na stanowisku redaktora naczelnego Publikacji Humanistycznych na owe stanowisko powołuje go w 1969 Minister Oświaty i Szkolnictwa Wyższego (Prof. dr Henryk Jabłoński). Bronisławowi podlegały bezpośrednio redakcje: Filozofii, Socjologii, Pedagogiki i Psychologii, Prawa i Filologii Obcej. Zwiększyła się jego możliwość kreowania polityki wydawniczej, odpowiedzialność i problemy z cenzurą. Pracując w PWN nawiązał i utrzymywał szerokie kontakty z ośrodkami intelektualnymi. Wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR). Pełnił też zaszczytne funkcje - w latach 1968-1973 był równolegle sekretarzem Komitetu Redakcyjnego Biblioteki Klasyków Filozofii. Był członkiem Komitetu Nauk Filozoficznych Polskiej Akademii Nauk w latach 1969-1971, powołanym przez Wydział I Nauk Społecznych PAN. W czasie pracy finalizował dysertację doktorską, którą przedstawił w czerwcu 1969 roku, Radzie Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego, obronił ją i na podstawie uchwały RWNSUW z dnia 20 stycznia 1970, uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych. Rozprawa doktorska została wydana przez PWN drukiem pt. Anzelma z Aosty próba racjonalizacji wiary w 1971 roku. Od 1971 do 1973 roku był członkiem Rady Naukowej Instytutu Pedagogiki w Warszawie, powołany przez Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego (dr J. Wołczyka). W 1987 r. uchwałą wydziału nauk społecznych i politycznych Akademii Nauk Społecznych w Warszawie, otrzymał stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie filozofii^[4]. Rok później w 1988 Minister Edukacji Narodowej mianował Bronisława na stanowisko docenta w Akademii Nauk Społecznych - gdzie pracował aż do jej rozwiązania. W późniejszych latach Bronisław rozpoczyna pracę dydaktyczno naukową w Zakładzie Filozofii i Socjologii Instytutu Nauk Społecznych Akademii Ekonomicznej im. K. Adameckiego w Katowicach na stanowisku docenta i od 1992 profesora, podejmuje również próbę założenia banku - zakończoną niepowodzeniem. Do początku lat 2000 pracował w Instytucie Filozofii Uniwersytetu Śląskiego^[5]. Wykładał na wielu uczelniach; miedzy innymi w Kielcach, Katowicach, Częstochowie, Gdańsku, Lublinie i Warszawie. W 2003 roku wraz z żoną otrzymał Medal za Długoletnie Pożycie Małżeńskie. Przeszedł na aktywną emeryturę podczas której podróżował wykładając na uczelniach w całej Polsce. Przeżył dwa udary, ostatecznie umarł w 83 roku życia na niewydolność nerek.

• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
• Srebrny Krzyż Zasługi
• Medal Komisji Edukacji Narodowej
• Medal za Długoletnie Pożycie Małżeńskie
• Medal 40-lecia Polski Ludowej
• Medal 10-lecia Polski Ludowej^[6]
• Złota Odznaka Honorowa Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej

• Burlikowski B., Problem przywództwa w poglądach Platona w ujęciu K. R. Poppera, [w:] Filozofia Bliższa Życiu. 2005, s. 85-91.
• Burlikowski B., Tradycje przemiany, dążenia w procesie integracji europejskiej, [w:] Filozofia w szkole. B. Burlikowski, W. Rechlewicz, W. Słomski, Kielce 2003, s. 493.
• Burlikowski B., Filozofia w szkole, filozofia jako podstawa integracji nauczania i wychowania, [w:] Materiały konferencji naukowej, red. B. Burlikowski i W. Słomski, Kielce – Warszawa 2002.
• Burlikowski B., Spory o marksizm w Polsce Ludowej (lata czterdzieste), Warszawa 1986.
• Burlikowski B., Transponowanie zasady partyjności filozofii na naukę w latach czterdziestych, Warszawa 1983.
• Burlikowski B., Anzelma z Aosty próba racjonalizacji wiary, Warszawa 1971.

• Dr hab. Bronisław Burlikowski, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2011-11-22] .