Bronisław Hackbeil

Bronisław Hackbeil
Ilustracja
Portret autorstwa Wojciecha Kossaka
podpułkownik lekarz podpułkownik lekarz
Data i miejsce urodzenia

25 marca 1878
Zakliczyn

Data śmierci

1 września 1945

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Jednostki

5 Batalion Sanitarny

Stanowiska

dowódca batalionu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa

Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920–1941) Kawaler Orderu Franciszka Józefa (Austro-Węgry) Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii 1898 (Austro-Węgry) Krzyż Jubileuszowy Wojskowy Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913

Bronisław Marian Hackbeil (ur. 25 marca 1878 w Zakliczynie, zm. 1 września 1945) – polski doktor wszech nauk lekarskich, podpułkownik lekarz Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 25 marca 1878 w Zakliczynie[1]. Był synem Franciszka, legitymującego się tytułem inżyniera i pracującego na stanowiskach budowniczego oraz konstruktora i geometry[1].

W 1897 zdał egzamin dojrzałości w C.K. Gimnazjum w Tarnowie[1]. W tym samym roku podjął studia medycyny na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie w 1909 otrzymał absolutorium, a w 1904 stopień doktora wszech nauk lekarskich[1].

Służył w c. i k. Armii (po raz pierwszy w II semestrze na pierwszym roku studiów 1897/1898[1]). W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach. W 1917 roku pełnił służbę w Szpitalu Garnizonowym Nr 15 w Krakowie. Na stopień lekarza sztabowego (niem. Stabsarzt[2]) został mianowany ze starszeństwem z 1 sierpnia 1917 roku[3].

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu majora jako były oficer armii austriackiej[4]. Został awansowany do stopnia podpułkownika lekarza ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[5][6]. W 1923, 1924 był dowódcą 5 batalionu sanitarnego w Krakowie[7][8]. W 1928 jako podpułkownik przeniesiony w stan spoczynku zamieszkiwał w Krakowie[9]. W 1934 jako oficer w stanie spoczynku był przydzielony do Kadry Zapasowej 5 Szpitala Okręgowego i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kraków Miasto[10].

3 listopada 1922 został wybrany do Izby Lekarskiej w Krakowie[11]. Na przełomie lat 20./30. był lekarzem chorób wewnętrznych w Krakowie[12]. 16 czerwca 1934 towarzyszył Eugenii Pierackiej w drodze z Nowego Sącza do Warszawy po śmierci jej syna, zamordowanego dzień wcześniej ministra Bronisława Pierackiego[13]. Do 1939 był przypisany do adresu ulicy F. Szopena 23[14]. Był dyrektorem schroniska dla inwalidów wojennych oraz kierownikiem referatu inwalidzkiego PCK[15].

Grobowiec Hackbeilów

Był żonaty[15]. Zmarł 1 września 1945[15]. Został pochowany na krakowskim cmentarzu wojskowym–Rakowickim 4 września 1945 (w tym samym miejscu został pochowany ppłk inż. Jan Hackbeil, żyjący w latach 1885–1950, oficer i mierniczy przysięgły)[15][16][17].

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Corpus Studiosorum Universitatis Iagellonicae 1850/51–1917/18. T. III: E–J. Kraków: Archiwum Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2006, s. 656. ISBN 83-88737-38-4.
  2. ↑ Stopień lekarza sztabowego był odpowiednikiem stopnia majora.
  3. 1 2 3 4 5 Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 1688.
  4. ↑ Wykaz oficerów, którzy nadesłali swe karty kwalifikacyjne, do Wydziału prac przygotowawczych, dla Komisji Weryfikacyjnej przy Departamencie Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych. Warszawa: 1922, s. 36.
  5. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1198.
  6. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1079.
  7. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1150.
  8. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1043.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 892.
  10. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 376, 770.
  11. ↑ Wybory do Izby Lekarskiej w Krakowie. „Dziennik Urzędowy Województwa Krakowskiego”. Nr 14, s. 12, 15 listopada 1922.
  12. ↑ Spis lekarzy umówionych dla państwowej pomocy lekarskiej, zamieszkałych w Krakowie. „Krakowski Dziennik Wojewódzki”. 6, s. 89, 15 marca 1930.
  13. ↑ Bronisław Pieracki. Generał brygady, minister spraw wewnętrznych, poseł na sejm, żołnierz, mąż stanu, człowiek. Warszawa: Instytut Propagandy Państwowo-Twórczej, 1934, s. 68-69.
  14. ↑ Książka telefoniczna. genealogyindexer.org, 1939. s. 389. [dostęp 2017-03-17].
  15. 1 2 3 4 Bronisław Hackbeil. Nekrolog. „Dziennik Polski”. 209, s. 4, 3 września 1945.
  16. ↑ Ogłoszenie. „Dziennik Polski”. 244, s. 8, 6 września 1946.
  17. ↑ Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy lokalizator grobów. Bronisław Hackbeil. rakowice.eu. [dostęp 2017-03-17].

Bibliografia