Bronisław Nowotny
 | |
 kapral | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1919–1921 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Odznaczenia | |
 | |
Bronisław Nowotny (ur. 13 lipca 1902 w Starzynach, zm. 31 października 1953 w Poznaniu) – kapral artylerii konnej Wojska Polskiego. Kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Urodził się 13 lipca 1902 w Starzynach w rodzinie Walentego i Heleny z d. Gruss[1][2]. 24 września 1919 przyjęty do 14 Wielkopolskiej Dywizji Piechoty, gdzie zostaje przydzielony do 7 dywizjonu artylerii konnej, z którym wziął udział w rewindykacji Pomorza[3]. W 1920 w stopniu bombardiera walczy w wojnie polsko-bolszewickiej[3].
Za walkę pod Nowozahorowem odznaczony Orderem Virtuti Militari. W uzasadnieniu zapisano "pod silnym obstrzałem nieprzyjacielskim, na odsłoniętej pozycji obsługiwał działo, przyczyniając się do załamania ataku wroga"[4].
Przeniesiony do rezerwy 15 lipca 1921[3]. Później mieszkał w Poznaniu, gdzie w wyniku wypadku zmarł 31 października 1953.
Życie prywatne
Żonaty z Eugenią z d. Lewandowska, ślub w 1947, dwoje dzieci[5].
Ordery i odznaczenia
Przypisy
- ↑ Kolekcja VM ↓, s. 1.
- ↑ Polak (red.) 1991 ↓, s. 106-107.
- 1 2 3 Kolekcja VM ↓, s. 4.
- ↑ Kolekcja VM ↓, s. 6.
- 1 2 Polak (red.) 1991 ↓, s. 107.
- ↑ Antropow 1928 ↓, s. 24.
Bibliografia
- Nowotny Stanisław. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari; sygn. I.482.36-2666 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-05-12].
- Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945. T. 2/1. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1991. ISBN 83-900510-0-1.
- Jerzy Antropow: Zarys historii wojennej 7-go dywizjonu artylerii konnej Wielkopolskiej. Warszawa: Zakłady Graficzne „Polska Zjednoczona”, 1928, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.