Bronniki

Bronniki
Бронники
Ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Ukraina

Obwód

 rówieński

Rejon

rówieński

Powierzchnia

1,53 km²

Populacja (2001)

 

• liczba ludności

882

• gęstość

576,47 os./km²

Nr kierunkowy

+380 362

Kod pocztowy

35330

Położenie na mapie obwodu rówieńskiego
Mapa konturowa obwodu rówieńskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Bronniki”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Bronniki”
Ziemia50°42′22″N 26°05′31″E/50,706111 26,091944

Bronniki (ukr. Бронники, Bronnyky) – wieś na Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, w rejonie rówieńskim. W 2001 roku liczyła 882 mieszkańców[1].

Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1545 roku[2]. W 1754 roku wzniesiona została drewniana cerkiew Opieki Matki Bożej. W latach 1927–29 wybudowano nową, także drewnianą, cerkiew[3].

W okolicach tej miejscowości w 1920 rozgrywała się bitwa pod Równem[4].

Na początku lipca 1941 grupa żołnierzy z rozbitego oddziału Armii Czerwonej zabiła tutaj kilku żołnierzy Wehrmachtu. Stało się to prawdopodobnie pretekstem do organizacji pogromu Żydów w Klewaniu[5]. Według Władysława i Ewy Siemaszków do pogromu doszło także w Bronnikach[6].

W czasach radzieckich w miejscowości znajdowała się siedziba kołchozu im. Kotowskiego[2].

Przypisy

  1. ↑ с Бронники, Рівненська область, Рівненський район. Офіційний портал Верховної Ради України. [dostęp 2020-12-12]. (ukr.).
  2. 1 2 Історія міст і сіл Української РСР. Ровенська область. T. 18. Київ: Головна редакція Української радянської енциклопедїї Академії наук УРСР, 1973, s. 513.
  3. ↑ Зиновій Царик, Михайло Царик: 100 втрачених дерев'яних церков Західної України. Львів: Ліга-Прес, 2004, s. 212. ISBN 966-8293-70-3.
  4. ↑ Janusz Odziemkowski: Leksykon wojny polsko – rosyjskiej 1919 – 1920. Warszawa: Oficyna Wydawnicza „Rytm”, 2004, s. 355–358. ISBN 83-7399-096-8.
  5. ↑ Encyclopedia of Camps and Ghettos, 1933–1945, tom II, cz. B, Martin Dean, Mel Hecker (red.), United States Holocaust Memorial Museum and Indiana University Press, Bloomington/Indianapolis 2012, ISBN 978-0-253-00202-0, s. 1381
  6. ↑ Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939–1945, t. 1, Warszawa: „von borowiecky”, 2000, s. 685, ISBN 83-87689-34-3, OCLC 749680885.

Bibliografia

Gen. Kazimierz Raszewski, Wspomnienia z własnych przeżyć do końca roku 1920