Bruno Kozieł

Brono Kozieł
Kraj działania

Polska

Data i miejsce urodzenia

30 listopada 1916
Bottrop

Data śmierci

22 grudnia 2004

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Inkardynacja

werbiści

Prezbiterat

18 września 1948

Bruno Kozieł SVD (ur. 30 listopada 1916 w Bottrop, zm. 22 grudnia 2004) – polski duchowny rzymskokatolicki, werbista, wykładowca filozofii i teologii w Misyjnym Seminarium Duchowne Księży Werbistów w Pieniężnie, rektor seminarium, w latach 1960–1966 prowincjał Polskiej Prowincji Księży Werbistów.

Życiorys

Grób księdza (pierwszy z lewej) na cmentarzu przyklasztornym w Pieniężnie

Urodził się w Bottrop w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, dokąd jego rodzice wyemigrowali „za chlebem”. Po powrocie rodziny do Polski, od 1923 nauki pobierał w szkole powszechnej w Turzy Śląskiej, następnie w gimnazjum w Rybniku, uzyskując maturę w 1937 roku. W tym samym roku wstąpił do nowicjatu werbistów w Chludowie koło Poznania. 4 września 1939 złożył pierwsze śluby zakonne. 22 maja 1940 został aresztowany i wysłany wraz z 25 klerykami do obozów koncentracyjnych. Przebywał w KL Dachau i KL Gusen. Przeżył do wyzwolenia przez wojska amerykańskie w 1945 roku. Po rekonwalescencji poobozowej wyjechał na studia do Rzymu. Studiował na Uniwersytecie Gregoriańskim. W czasie studiów spisał losy swoich współbraci w czasie wojny oraz opisał ich męczeńską śmierć. Spisane przez niego oraz przez ks. Mariana Żelazka świadectwa stały się później głównym źródłem w czasie przeprowadzenia procesu beatyfikacyjnego męczenników II wojny światowej[1][2].

Sakrament święceń kapłańskich otrzymał w kościele San Marcelo al Corso 18 września 1948 roku ks. bpa Luigi Traglia, późniejszego kardynała. Nikogo z rodziny nie było[3]. Po zdanych egzaminach końcowych w 1949 roku posłano go do pracy w seminarium misyjnym seminarium werbistów w Pieniężnie. Został w nim wykładowcą filozofii i teologii dogmatycznej. Od 1954 do 1957 pełnił urząd rektora seminarium. Następnie, w latach 1957–1960, był dyrektorem studiów i radcą prowincjalnym. Po czym przez dwie kadencje sprawował urząd prowincjała Polskiej Prowincji Księży Werbistów. Później przez bardzo długi okres był ojcem duchownym w seminarium w Pieniężnie, a także konferencjonistą w klasztorze prowicjonalnym sióstr katarzynek w Braniewie i domu zakonnym w Lidzbarku Warmińskim[2].

Zmarł 22 grudnia 2004 roku. Został pochowany na cmentarzu przyklasztornym w Pieniężnie.

Przypisy

  1. ↑ o. Kozieł Bruno SVD [online], gornagrupa.werbisci.pl [dostęp 2026-04-16].
  2. 1 2 Jerzy Klistała, Duchowni: ofiary niemieckiego zniewolenia: lata powstań śląskich i plebiscytu 1919–1921; lata okupacji niemieckiej 1939–1945, Kraków: Fundacja Kwartalnika Wyklęci: Wydawnictwo Miles, 2019, s. 245–246, ISBN 978-83-950453-4-9.
  3. ↑ red. Tomasz Szyszka SVD, Ojciec Marian Żelazek SVD Ojciec Trędowatych, Wyd. UKSW 2008, s. 41