Bukłak

Bukłak (tat. boklak) – pojemnik wykonany ze skóry w formie zamykanego worka, przeznaczony do przewożenia płynów.
Bukłaki były pierwotnie powszechnie wykorzystywane przez ludy stepowe. W formie niewielkiego pojemnika pełniły funkcję analogiczną do manierki, zapewniając zapas napoju dla podróżnego. Na większą skalę wykorzystywano je również w transporcie handlowym do przewożenia takich towarów jak np. wino czy mleko.
Bukłaki na wodę stosowane w krajach arabskich noszą nazwę girba[1].
Dawniej nazwę bukłak stosowano również jako określenie zwykłego naczynia z przykrywką służącego do przechowywania lub przewożenia płynów.
Przypisy
- ↑ Girba. W: Wacław Przemysław Turek, Słownik zapożyczeń pochodzenia arabskiego w polszczyźnie, Universitas, Kraków, s. 205. ISBN 83-7052-585-7. [dostęp 2026-05-28].
Bibliografia
- «Bukłak» w Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego
- Słownik wyrazów obcych PWN. Warszawa: PWN, 1991, s. 128.