Bull Nakano

Bull Nakano

Bull Nakano w 2011 roku
Imię i nazwisko	Keiko Nakano
Data i miejsce urodzenia	8 stycznia 1968 Kawaguchi, Saitama, Japonia
Kariera profesjonalnej wrestlerki
Pseudonimy ringowe	Bull Nakano
Wzrost	170 cm[1]
Masa ciała	115 kg[1]
Debiut	23 września 1983
Emerytura	1997

Bull Nakano, właśc. Keiko Nakano (ur. 8 stycznia 1968 w Kawaguchi)^[1] – japońska wrestlerka.

Karierę rozpoczęła w 1983 roku w All Japan Women's Pro-Wrestling, gdzie zdobyła m.in. mistrzostwa: AJW Championship, WWWA World Championship i drużynowe WWWA Tag Team Championship. W 1992 roku zdobyła CMLL World Women's Championship w Consejo Mundial de Lucha Libre, a w 1994 roku – WWF Women’s Championship w World Wrestling Federation. W 2024 roku została wprowadzona do WWE Hall of Fame.

Nakano zadebiutowała 23 września 1983 roku w All Japan Women’s Pro-Wrestling (AJW)^[1]. Miała wtedy 15 lat i trenowała w ośrodku Zenjo, gdzie stosowano surowe metody szkoleniowe^[2].

W 1984 roku zdobyła mistrzostwo AJW Junior Championship, a w lipcu 1985 roku – AJW Championship^[3]. Mistrzostwo AJW Championship utraciła w styczniu 1988 roku^[3].

W 1986 roku Nakano i Dump Matsumoto występowały w World Wrestling Federation (WWF) jako tag team The Devils of Japan^[4]. W tym samym roku zdobyły drużynowe mistrzostwo WWWA Tag Team Championship^[3]. Nakano ponownie zdobyła ten tytuł z Condor Saito w 1987 roku i Kumiko Iwamoto w 1988 roku^[3].

W 1989 roku zdobyła mistrzostwo All Pacific Championship, a 4 stycznia 1990 roku – WWWA World Championship^[3]. Mistrzostwo WWWA World Championship utraciła w listopadzie 1992 roku^[3]. W AJW rywalizowała m.in. z Aja Kong, Manami Toyota i Akira Hokuto^[5][4].

W czerwcu 1992 roku w meksykańskiej organizacji Consejo Mundial de Lucha Libre (CMLL) zdobyła mistrzostwo CMLL World Women's Championship^[3][5].

W 1994 roku wróciła do World Wrestling Federation (WWF) i rozpoczęła rywalizację z Alundrą Blayze^[4]. 20 listopada tego samego roku pokonała ją na gali Big Egg Wrestling Universe w Tokyo Dome i zdobyła mistrzostwo WWF Women’s Championship^[3]. Galę obejrzało na miejscu ponad 42 tys. widzów^[5].

3 kwietnia 1995 roku straciła mistrzostwo WWF Women’s Championship na rzecz Alundry Blayze w programie Raw^[3][4].

W 1995 roku rozpoczęła występy w World Championship Wrestling (WCW) i wzięła udział w galach organizowanych wspólnie z New Japan Pro-Wrestling w Korei Północnej^[5]. W 1996 roku ponownie rywalizowała z Madusą^[5].

Regularne występy w ringu zakończyła w 1997 roku^[5].

W 1998 roku została wprowadzona do galerii sław All Japan Women’s Pro-Wrestling^[6]. Została później zawodową golfistką i zakwalifikowała się do turnieju cyklu LPGA^[5].

W 2023 roku została komisarzem Sukeban, organizacji działającej w Stanach Zjednoczonych i inspirowanej japońskim wrestlingiem kobiet^[2][7].

5 kwietnia 2024 roku Madusa wprowadziła ją do WWE Hall of Fame^[8].

Nakano była rozpoznawalna dzięki wysoko zaczesanym niebieskim włosom i malunkom na twarzy w kształcie błyskawic^[7][9]. Wizerunek ten ukształtowała na początku lat 90., czerpiąc inspirację z ówczesnej japońskiej mody rockowej^[9]. Chciała stworzyć postać, która sprawiałaby wrażenie istoty nie z tego świata^[9].

Jej styl łączył siłę fizyczną z akrobacją i akcjami wykonywanymi z górnej liny^[1][7]. Jej głównym ruchem kończącym był Guillotine Legdrop^[4]. Do jej ruchów sygnaturowych należały również Bull’s Poseidon, Lariat, Northern Light Suplex i Moonsault^[1].

Gdy Nakano zaczęła regularnie występować w Stanach Zjednoczonych na początku lat 90., kobiety w amerykańskim wrestlingu często przedstawiano przede wszystkim przez pryzmat wyglądu, a nie jako pełnoprawne zawodniczki^[7]. Zdarzało się, że zamiast regularnych walk brały udział w konkursach bikini^[7]. Na tym tle Nakano wyróżniała się wizerunkiem groźnej antagonistki oraz stylem łączącym siłę z akrobatyką, co pomagało zmieniać wyobrażenia amerykańskiej publiczności o możliwościach wrestlerek^[7].

Jej występy w World Wrestling Federation i World Championship Wrestling przybliżyły północnoamerykańskim widzom intensywny, fizyczny styl japońskiego wrestlingu kobiet^[10]. Rywalizacja z Alundrą Blayze w latach 1994–1995 zwróciła uwagę na pozostającą wcześniej na dalszym planie dywizję kobiet WWF i jej mistrzostwo^[4][2].

Sama Nakano za jedno ze swoich najważniejszych osiągnięć uważała zmianę sposobu postrzegania wrestlingu kobiet w Japonii i na świecie^[2]. W przemowie wygłoszonej przy wprowadzeniu Nakano do WWE Hall of Fame Madusa stwierdziła, że ich walki wyznaczyły międzynarodowy standard i poszerzyły granice wrestlingu kobiet^[8]. Wrestlerka Natalya oceniła, że współczesny wrestling kobiet wiele zawdzięcza Nakano, która odrzucała ograniczające oczekiwania wobec zawodniczek i pozostawała wierna własnemu stylowi^[11]. Wrestlerka Saraya wymieniła Nakano, Litę i Natalyę jako trzy pewne kandydatki do swojego zestawienia czterech najwybitniejszych wrestlerek^[12]. Jej wizerunek oddziaływał również poza wrestlingiem: Genesis Webb, stylistka Chappell Roan, wskazała Nakano jako jedną z inspiracji dla scenicznych kostiumów piosenkarki^[13].

• All Japan Women’s Pro-Wrestling
  • AJW Junior Championship (1 raz)^[3]
  • AJW Championship (1 raz)^[3]
  • All Pacific Championship (1 raz)^[3]
  • WWWA World Championship (1 raz)^[3]
  • WWWA Tag Team Championship (3 razy) – z Dump Matsumoto, Condor Saito i Kumiko Iwamoto^[3]
  • AJW Hall Of Fame (1998)^[6]

• CMLL
  • CMLL World Women's Championship (1 raz)^[3]

• WWF/WWE
  • WWF Women’s Championship (1 raz)^[3]
  • Wprowadzona do WWE Hall of Fame (2024)^[8]

• Profil Bull Nakano na stronie WWE
• Profil Bull Nakano w bazie Cagematch.net