Business marketing

Business marketing (także business-to-business marketing lub industrial marketing)[1] – marketing skierowany do podmiotów instytucjonalnych[2]. Typowymi przykładami tego rodzaju marketingu mogą być sytuację, w których:

Polscy autorzy stosują tu również pojęcia: marketing B2B[3][4], marketing instytucjonalny, marketing na rynku przedsiębiorstw, marketing środków produkcji czy marketing przemysłowy, choć określenia te nie oddają w pełni znaczenia zwrotu anglojęzycznego[2].

Różnice pomiędzy marketingiem B2B a B2C

Business marketing (B2B) jest często kontrastowany z marketingiem konsumenckim (B2C). W ramach porównania można wyróżnić następujące różnice:

  • Poziom skomplikowania produktów – produkty sprzedawane w relacji B2B są nierzadko bardziej skomplikowane i do przeprowadzenia transakcji wymagane jest zaangażowanie ekspertów merytorycznych po obu stronach wymiany[5],
  • Charakter popytu – popyt na produkty w relacji B2B wynikają w wielu przypadkach z zapotrzebowania konsumentów - przykładowo zapotrzebowanie firmy na zakup krzemu może wynikać z potrzeby wyprodukowania mikroprocesora, który zostanie komponentem komputerów sprzedawanym konsumentom[5],
  • Międzynarodowość – ponieważ produkty i usługi B2B służą przede wszystkim potrzebom użytkowym, ich cechy nie wynikają zazwyczaj z wartości życiowych lub kultury danego narodu. Co za tym idzie, te produkty i usługi mają zbliżone cechy na całym świecie[5],
  • Liczba klientów – na rynkach B2B liczba klientów docelowych jest zazwyczaj niższa, niż w przypadku rynków konsumenckich[5],
  • Poziom skomplikowania procesu zakupu – podczas kiedy na rynkach B2C procesy zakupu są często krótkie (np. kiedy konsument kupuje paczkę soli, wybór może trwać tyle, ile wizyta w sklepie spożywczym), na rynkach B2B można zaobserwować wielomiesięczne, skomplikowane procesy mające na celu dokonanie właściwego zakupu[3],
  • Kupowanie organizacyjne – ze względu na wysokie skomplikowanie produktów i usług, po stronie kupującej występuje zazwyczaj komitet zakupowy (ang. buying center), czyli grupa osób odpowiedzialna za przeprowadzenie skomplikowanego procesu zakupu, nierzadko składająca się z członków wielu różnych działów przedsiębiorstwa[5],

Przypisy

  1. ↑ Business marketing | economics | Britannica [online], britannica.com [dostęp 2024-04-22] (ang.).
  2. 1 2 Piotr Kwiatek, Grzegorz Leszczyński, Marek Zieliński, Komunikacja w relacjach business-to-business, Poznań: Wydawnictwo Advertiva, 2009, s. 5–12, ISBN 978-83-926900-4-7, OCLC 751085319.
  3. 1 2 Michał Szermelek, 9 praw marketingu B2B: poznaj podstawowe zasady działania i sposoby myślenia w marketingu business-to-business, Gliwice: Onepress, 2024, ISBN 978-83-289-1214-4 [dostęp 2025-10-16].
  4. ↑ Łukasz Kosuniak, Abc marketingu B2B: odkryj tajemnice marketingu cyfrowego dla biznesu, Lublin: Grupa Marketer, 2018, ISBN 978-83-951401-0-5 [dostęp 2025-10-16].
  5. 1 2 3 4 5 Philip Kotler, Waldemar A. Pförtsch, B2B Brand Management, Berlin, Heidelberg: Springer, 2006, s. 21 - 30, ISBN 978-3-540-25360-0 [dostęp 2025-10-16].
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.