Bylica miotłowa

Bylica miotłowa

Systematyka[1][2]
Domena	eukarionty
Królestwo	rośliny
Podkrólestwo	rośliny zielone
Nadgromada	rośliny telomowe
Gromada	rośliny naczyniowe
Podgromada	rośliny nasienne
Nadklasa	okrytonasienne
Klasa	Magnoliopsida
Nadrząd	astropodobne
Rząd	astrowce
Rodzina	astrowate
Podrodzina	Asteroideae
Rodzaj	bylica
Gatunek	bylica miotłowa
Nazwa systematyczna
Artemisia scoparia Waldst. & Kit. Descr. Icon. Pl. Hung. 1: 66 (1802)[3]

Bylica miotłowa (Artemisia scoparia Waldst. & Kit.) – gatunek roślin z rodziny astrowatych. Występuje w niemal w całej Eurazji z wyjątkiem zachodnich i północnych krańców Europy oraz północno-wschodnich i południowych krańców Azji. Rośnie też w północno-wschodniej Afryce w Egipcie^[3]. Jako introdukowany obecny jest w Wielkiej Brytanii, na Archipelagu Malajskim, Półwyspie Indochińskim oraz w stanie Maryland w Ameryce Północnej^[3]. W Polsce uznawana jest za gatunek rodzimy na Lubelszczyźnie i wzdłuż środkowej i dolnej doliny Wisły. Poza tym występuje jako gatunek zawlekany na rozproszonych stanowiskach w całym kraju^[4]. Gatunek ekspansywny^[5].

Pokrój

Roślina zielna z cienkim, wrzecionowatym korzeniem i jedną, dwiema lub trzema^[6], sztywno wzniesionymi^[5] łodygami osiągającymi od 30 do 60 cm, rzadko do 80 cm wysokości. Młode łodygi są owłosione, później łysieją. Zwykle są purpurowobrunatne i rozgałęziają się od nasady^[6].

Liście

Dolne liście ogonkowe, dwu- i trzykrotnie pierzastosieczne, zasychają w czasie kwitnienia. Środkowe i wyższe liście siedzące, podwójnie lub pojedynczo pierzastosieczne, najwyższe są niepodzielone. Odcinki liści są nitkowate^[6], osiągają 1 mm szerokości i 5–15 mm długości^[5]. Młode liście są szaro jedwabiście owłosione, z wiekiem łysieją od góry, czasem też od spodu^[6].

Kwiaty

Zebrane w kulistawe, osadzone na krótkich szypułkach, wzniesione lub zwisające koszyczki o średnicy ok. 2 mm^[5][6]. Koszyczki tworzą wiechowaty kwiatostan złożony. Okrywę koszyczka tworzą listki obłonione, nagie, lancetowate do jajowatych. Kwiaty są bardzo nieliczne, o czerwonawych koronach. Brzeżne kwiaty są żeńskie i płodne, środkowe obupłciowe i płonne^[6].

Owoce

Drobne niełupki długości 0,4 do 0,7 mm i szerokości do 0,4 mm, walcowate, zielonobrunatne, podłużnie pomarszczone^[6].

Gatunki podobne

Najczęściej mylona jest z bylicą polną Artemisia campestris, która ma podobne liście i koszyczki, ale jest byliną o drewniejącym kłączu, ma pędy często w dole pokładające się^[6][5]. Inne roczne bylice w Europie Środkowej mają szersze odcinki liści i większe koszyczki^[5].

Roślina jednoroczna i dwuletnia^[6][5]. Kwitnie od lipca do października^[5]. Rośnie na piaskach nadrzecznych, a jako gatunek zawlekany zwykle na siedliskach ruderalnych, polach i ubogich pastwiskach^[6][5].