Camille Doucet
 Camille Doucet | |
| Imię i nazwisko |
Charles Camille Doucet |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
16 maja 1812 |
| Data i miejsce śmierci |
1 kwietnia 1895 |
| Narodowość | |
| Język | |
 | |
| Odznaczenia | |
 | |
Charles Camille Doucet (ur. 16 maja 1812 w Paryżu, zm. 1 kwietnia 1895 tamże) – francuski dramaturg i poeta[1][2].
Życiorys
Studiował prawo[3], następnie pracował w administracji (był sekretarzem barona Faina w gabinecie Ludwika Filipa I)[1]. Od 1863 pełnił funkcję dyrektora administracji teatralnej[3], od 6 kwietnia 1865 był członkiem Akademii Francuskiej (fotel 32)[2]. Od 1876 pełnił funkcję sekretarza Akademii[1][2]. W 1891 odznaczony Legią Honorową w klasie Wielkiego Oficera[1].
W 1847 ożenił się z Emmą Adelon[3].
Pisał głównie wodewile oraz komedie. Ważniejsze dzieła: Un jeune homme (1841), L’Avocat de sa cause (1842), Le Baron de Lafleur (1843), La Chasse aux fripons (1846), Les Ennemis de la maison (1851), Le Fruit défendu (1858), La Considération (1860)[3].
Przypisy
- 1 2 3 4 Camille Doucet. Katalog Biblioteki Narodowej Francji. [dostęp 2022-02-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-20-01)]. (fr.).
- 1 2 3 Camille Doucet. Akademia Francuska. [dostęp 2022-02-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-12-15)]. (fr.).
- 1 2 3 4 Camille Doucet. Archives Nationales. [dostęp 2022-02-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-10-04)]. (fr.).