Cante Alentejano

Cante Alentejano^[a]

Niematerialne dziedzictwo kulturowe UNESCO
grupa wykonująca Cante Alentejano
Państwo	Portugalia
Typ	niematerialne dziedzictwo kulturowe
Numer ref.	01007
Region[b]	Europa i Ameryka Północna
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę	2014 na 9. sesji
brak współrzędnych
↑ Oficjalna nazwa wpisana na listę UNESCO ↑ Oficjalny podział dokonany przez UNESCO

Cante Alentejano (śpiew z Alentejo) – tradycyjny śpiew polifoniczny z Portugalii, wpisany na listę niematerialnego dziedzictwa ludzkości UNESCO 27 listopada 2014 r.^[1][2]

Pieśni z Alentejo to oryginalny, portugalski gatunek muzyczny. Jego źródeł upatruje się w skrzyżowaniu wpływów arabskich i śródziemnomorskich^[3]. Wyróżniają się charakterystyczną linią melodyczną, tekstem i stylem wokalnym. Pieśni są wykonywane przez zespoły chóralne mężczyzn lub kobiet (nigdy nie są one mieszane), bez akompaniamentu instrumentów (a cappella). Chór może liczyć do trzydziestu osób i jest podzielony na mniejsze zespoły.

Najpierw solista (ponto) intonuje pieśń jest w niskiej tonacji, później wchodzi wyższy głos (alt), często z dodaniem ozdobników, a następnie rozbrzmiewa cały chór, śpiewając pozostałe strofy w równoległych tercjach. Alt dominuje nad chórem w trakcie wykonywania całej pieśni. Bogaty repertuar tradycyjnych poematów wykonywany jest według dawnych lub na nowo skomponowanych melodii. Zwrotki mogą być wielokrotnie powtarzane^[4].

Pieśni alenteżańskie^[3] opisują trudy wiejskiego życia, naturę, miłość, macierzyństwo, a także zmiany kulturowo-społeczne, nostalgię i tęsknotę za rodzinnym domem. W czasie dyktatury Salazara zabraniano ich wykonywania kobietom^[5].

W celu zachowania pamięci o śpiewie alenteżańskim utworzono Museo do Cante^[6], które prowadzi inwentaryzację pieśni, gromadzi nagrania oraz wszelkie dokumenty związane z Cante Alentejano i dba o popularyzację śpiewu w kolejnych pokoleniach^[7].