Carl Raddatz

Carl Raddatz
Ilustracja
Carl Raddatz (przed 1940)
Data i miejsce urodzenia

13 marca 1912
Mannheim

Data i miejsce śmierci

19 maja 2004
Berlin

Zawód

aktor

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Zasługi RFN

Carl Raddatz, właśc. Carl Werner Fritz Raddatz[1] (ur. 13 marca 1912 w Mannheimie, zm. 19 maja 2004 w Berlinie) – niemiecki aktor filmowy i teatralny.

Życiorys

Urodził się w rodzinie urzędnika ubezpieczeniowego Karla Hermanna Raddatza i jego żony Luisy Elisabethy. Początkowo pobierał lekcje aktorstwa w rodzinnym mieście, m.in. u Willy'ego Birgela. Od 1933 kolejne role zaprowadziły Raddatza na sceny teatralne w Akwizgranie, Darmstadt, Wormacji, Bremie i wreszcie do Berlina, która stała się jego domem artystycznym. Pod koniec lat 30. zaczął występować w filmach. Po raz pierwszy pojawił się na ekranie w 1938 jako grenadier dr Jens Kirchhoff w tendencyjnym filmie wojennym Karla Rittera Urlaub auf Ehrenwort. Szybko stał się popularną gwiazdą wytwórni filmowej UFA[2].

Po II wojnie światowej był oskarżony o współpracę przy produkowaniu hitlerowskich filmów propagandowych[3].

Był jednym z najpopularniejszych niemieckich artystów teatralnych. Znany też m.in. z udzielania głosu Stalinowi w dubbingach w telewizji niemieckiej. Był również aktorem głosowym, który współtworzył liczne słuchowiska radiowe.

W 1963 mianowany Berlińskim Aktorem Państwowym, w 1972 otrzymał Federalny Krzyż Zasługi i w tym samym roku został honorowym członkiem Staatliche Schauspielbühnen Berlin. W 1979 otrzymał „Złotą Opaskę Filmową” za wieloletnią i wybitną pracę w niemieckim filmie. Wycofał się ze sceny w 1986 i w następnym roku został uhonorowany „Płytą Ernsta Reutera” za wybitne osiągnięcia aktorskie[2].

Trzykrotnie żonaty. Od 1944 krótko był żonaty z aktorką Hannelore Schroth (1922–1987)[4], związek zakończył się rozwodem. Drugą żoną była Hilde (zm. 1966), trzecią (od 2001) – Helga Cartsburg[2].

Zmarł w Berlinie, pochowany (obok swojej drugiej żony) na cmentarzu Dahlem (pole 005-35). W pogrzebie uczestniczył były prezydent federalny Richard von Weizsäcker[2].

Filmografia

  • Urlaub auf Ehrenwort (1938) – grenadier dr Jens Kirchhoff
  • Verklungene Melodie (1938) – Werner Gront
  • Liebelei und Liebe (1938) – Günther Windgassen
  • Silvesternacht am Alexanderplatz (1939) – Reinhardt
  • Zwölf Minuten nach zwölf (1939) – jubiler Griffin
  • Befreite Hände (1939) – Graf Joachim von Erken
  • Wir tanzen um die Welt (1939) – Harvey Swington
  • Zwielicht (1940) – Robert Thiele
  • Golowin geht durch die Stadt (1940) – dr Robert Cannenburgh
  • Wunschkonzert (1940) – Herbert Koch
  • Über alles in der Welt (1941) – Carl Wiegand
  • Stukas (1941) – kapitan Heinz Bork
  • Heimkehr (1941) – dr Fritz Mutius
  • Der 5. Juni (1942) – sierżant Richard Schulz
  • Immensee (1943) – Reinhart Torsten
  • Eine Frau für drei Tage (1944) – Hanns Jennerberg
  • Opfergang (1944) – Albrecht Froben
  • Das war mein Leben (1944) – dr Ophoven
  • Die Schenke zur ewigen Liebe (1945) – Mathias Bentrup
  • Unter den Brücken (1946) – Hendrik Feldkamp
  • Zugvögel (1947) – Georg
  • In jenen Tagen (1947) – żołnierz Josef
  • Und finden dereinst wir uns wieder… (1947) – narrator
  • Wohin die Züge fahren (1949) – Max Engler
  • Schatten der Nacht (1950) – Richard Struwe
  • Gabriela (1950) – Charlie Braatz
  • Epilog – Das Geheimnis der Orplid (1950) – pianista Aldo Siano
  • Taxi-Kitty (1950) – Charly
  • Gift im Zoo (1952) – dr Martin Rettberg, dyrektor Zoo
  • Türme des Schweigens (1952) – Robert Morrison
  • Geliebtes Leben (1953) – Carl von Bolin
  • Regina Amstetten (1954) – von Freyberg
  • Geständnis unter vier Augen (1954) – dr Prigge
  • Oasis (1955) – Antoine Vallin
  • Rosen im Herbst (1955) – major von Crampas
  • Nacht der Entscheidung (1956) – René Dobersin
  • Das Mädchen Marion (1956) – dr Meining
  • Das Mädchen Rosemarie (1958) – Konrad Hartog
  • Jons und Erdme (1959) – Jons Baltruschowsky
  • Verrat auf Befehl / The Counterfeit Traitor (1962) – Otto Holtz
  • Jeder stirbt für sich allein (1976) – Otto Quangel
  • Die Buddenbrooks (1979, serial tv) – Johann Buddenbrook sr

Upamiętnienie

21 sierpnia 2012 na dawnym domu Carla Raddatza w Berlinie-Dahlem (Am Schülerheim 6) umieszczono tablicę pamiątkową upamiętniającą tego aktora[2].

Przypisy

  1. ↑ Carl Raddatz – Munzinger Biographie [online], www.munzinger.de [dostęp 2022-03-24].
  2. 1 2 3 4 5 Carl Raddatz [online], www.steffi-line.de [dostęp 2025-08-06].
  3. ↑ Marta Eggerth aresztowana. „Głos Wielkopolski”. Rok I, Nr 136, s. 2, 17 lipca 1945. Poznań: Spółdzielnia Wydawnicza „Czytelnik”. [dostęp 2025-08-06].
  4. ↑ Hannelore Schroth [online], www.steffi-line.de [dostęp 2025-08-06].

Linki zewnętrzne