Caroline Kennedy

Była drugim dzieckiem i córką prezydenta Johna F. Kennedy’ego i jego żony, Jacqueline z d. Bouvier^[1.1], a także bratanicą Edwarda Kennedy’ego i Roberta Kennedy’ego. Od trzeciego do szóstego roku życia mieszkała w Białym Domu. Po śmierci ojca w listopadzie 1963 przeniosła się z matką i młodszym bratem, Johnem juniorem do Nowego Jorku. Jako dziecko otrzymała w prezencie od I sekretarza KC KPZR Nikity Chruszczowa psa „Puszynkę” (jedno z sześciu szczeniąt „Striełki”), a od wiceprezydenta USA Lyndona Johnsona kucyka „Macaroni”^[2].

W 1967 została matką chrzestną lotniskowca nazwanego na cześć jej ojca.

W 1970 rozpoczęła naukę w prywatnej szkole dla dziewcząt Brearley School, w 1972 przeniosła się do Concord Academy w Massachusetts, w 1979 ukończyła studia na College Radcliffe (na kierunku „sztuka”), a następnie podjęła studia prawnicze na Columbia Law School^[1.2][3].

W 1974 odbyła praktyki w domu aukcyjnym Sotheby’s^[1.3]. W trakcie studiów w College’u Radcliffe odbyła praktyki w redakcji nowojorskiego dziennika „Daily News”^[1.4]. W 1977 uczestniczyła w demonstracji przeciw kupowaniu przez Harvard Corporation udziałów w amerykańskich przedsiębiorstwach, które prowadziły interesy w RPA^[1.5]. Od 1979 przez sześć lat pracowała w dziale sztuk wizualnych w Metropolitan Museum of Art^[1.5]. W 1987 podjęła praktyki studenckie w kancelarii adwokackiej „Paul, Weiss, Rifkind Wharton i Garrison”^[1.6].

Wraz z Ellen Alderman napisała dwie książki o tematyce prawniczej: In Our Defense: The Bill of Rights in Action (W naszej obronie: Zastosowanie Karty Praw; 1991)^[1.7] i The Right to Privacy (1995).

Jest honorową prezeską John F. Kennedy Library Foundation^[3], honorową przewodniczącą zarządu American Ballet Theatre (Narodowy Teatr Baletowy)^[4][5] oraz badaczką nieodkrytych dokumentów i akt Białego Domu z czasów prezydentury ojca Johna F. Kennedy’ego (szczególnie z okresu na krótko przed jego śmiercią) w Harvard Institute of Politics. Była członkiem rady nadzorczej John Fitzgerald Kennedy Library^[1.6]. Od 2002 do 2011 była wiceprzewodniczącą Fund for Public Schools, który zebrał ponad 280 milionów dolarów na rzecz wsparcia reform w szkołach publicznych^[6].

Była wymieniana jako główny kandydat do objęcia fotela senatora po Hillary Rodham Clinton, zwalniającego się w wyniku objęcia przez nią stanowiska sekretarza stanu w administracji 44. prezydenta USA Baracka Obamy^[7]. Kandydaturę Caroline popierał zresztą sam prezydent. Po tym, jak zrezygnowała z powodów osobistych, nową senator reprezentującą stan Nowy Jork została Kirsten Gillibrand^[8].

W latach 2013−2017 pełniła funkcję ambasadora Stanów Zjednoczonych w Japonii. W 2021 została odznaczona japońskim Orderem Wschodzącego Słońca^[6]. Od 2022 do 2024 pełniła funkcję ambasadora Stanów Zjednoczonych w Australii^[9][6].