Cecylia Gallerani
 Portret Cecylii Gallerani autorstwa Leonarda da Vinci | |
| Data urodzenia |
1473 |
|---|---|
| Data śmierci |
1536 |
Cecylia Gallerani (ur. 1473, zm. 1536) – kochanka księcia Ludwika Sforzy, matka jego syna o imieniu Cesare[1].
Była córką dyplomaty i doradcy finansowego. Jej rodzina nie była zamożna. Gdy Cecylia miała siedem lat, zmarł jej ojciec. Jego majątek podzielono pomiędzy Cecylię i jej sześciu braci[2]. Cecylia była kobietą bardzo dobrze wykształconą. Biegle władała łaciną, tworzyła poezję po włosku, śpiewała i grała na instrumentach muzycznych. Była porównywana do Safony[3].
W wieku dziesięciu lat wyszła za mąż za Giovanniego Stefana Viscontiego. Małżeństwo zostało zaaranżowane przez jej braci[2]. Kontrakt małżeński unieważniono cztery lata później, oficjalnie z powodu nieuiszczenia kolejnych rat posagu przez braci Cecylii. W piśmie zawarto zapis informujący, że małżonkowie nie odbyli nigdy stosunku seksualnego. Co najmniej od 1489 roku Cecylia mieszkała w apartamencie księcia Ludwika[4]. W 1489 roku Ludwik Sforza zlecił Leonardowi da Vinci namalowanie portretu Cecylii Gallerani[5]. Dzieło, znane dziś jako Dama z gronostajem, zostało ukończone około 1489–1490 roku[6][7].
Z czasem została patronką pisarzy. Wspierała m.in. Matteo Bandellego, który zadedykował jej dwie powieści[2].
Przypisy
- ↑ Portrait of Cecilia Gallerani (The Lady with the Ermine) 1490. universalleonardo.org. [dostęp 2024-06-07]. (ang.).
- 1 2 3 Isaacson 2019 ↓, s. 345.
- ↑ Vallentin 1959 ↓, s. 121.
- ↑ Isaacson 2019 ↓, s. 346.
- ↑ Isaacson 2019 ↓, s. 347.
- ↑ Nicholl 2006 ↓, s. 252.
- ↑ Zöllner 2005 ↓, s. 45.
Bibliografia
- Walter Isaacson: Leonardo da Vinci. Kraków: Insignis Media, 2019. ISBN 978-83-66071-41-4.
- Charles Nicholl: Leonardo Da Vinci. Lot wyobraźni. Warszawa: WAB, 2006.
- Antonina Vallentin: Leonardo da Vinci. Warszawa: Książka i Wiedza, 1959.
- Frank Zöllner: Leonardo da Vinci 1452–1519. Warszawa: Taschen, Edipresse Polska S. A., 2005. ISBN 83-89571-85-4.