Celobioza
|
|
| Nazewnictwo |
|
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
(2R,3S,4S,5R,6S)-2-(hydroksymetylo)-6-[(2R,3S,4R,5R,6R)-4,5,6-trihydroksy-2-(hydroksymetylo)oksan-3-ylo]oksyoksano-3,4,5-triol |
| Inne nazwy i oznaczenia |
| 4-O-β-D-glukopiranozylo-D-glukoza |
|
| Ogólne informacje |
| Charakterystyka fizyczna |
| białe ciało krystaliczne w postaci igieł[1] |
|
| Wzór Hilla |
C12H22O11 |
| Masa molowa |
342,30 g/mol |
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
528-50-7 |
| PubChem |
10712 |
| DrugBank |
DB02061 |
| SMILES |
C(C1C(C(C(C(O1)OC2C(OC(C(C2O)O)O)CO)O)O)O)O
|
|
|
|
|
|
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
Celobioza – organiczny związek chemiczny, dwucukier, dimer D-glukozy, zbudowany z dwóch cząsteczek glukozy, połączonych wiązaniem β-1,4-o-glikozydowym. Może być jednostką strukturalną celulozy i produktem jej częściowej hydrolizy[1][5]. Ma właściwości redukujące[6].
Przypisy
- 1 2 Podręczny słownik chemiczny, RomualdR. Hassa (red.), JanuszJ. Mrzigod (red.), JanuszJ. Nowakowski (red.), Katowice: Videograf II, 2004, s. 66, ISBN 83-7183-240-0, OCLC 749698778 .
- ↑ Cellobiose, [w:] ChemIDplus [online], United States National Library of Medicine [dostęp 2012-06-17] (ang.).
- ↑ D-(+)-Cellobiose, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 10712 (ang.).
- ↑ Celobioza [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: 22150 [dostęp 2019-07-09] .
- ↑ Słownik tematyczny. Biologia, cz. 1, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 35, ISBN 978-83-01-16529-1 .
- ↑ Robert T. Morrison, Robert N. Boyd: Chemia organiczna. T. 2. Warszawa: PWN, 1985, s. 338–339. ISBN 83-01-04166-8.
