Cesare Burali-Forti

Cesare Burali-Forti (ur. 13 sierpnia 1861 w Arezzo, zm. 21 stycznia 1931 w Turynie) – włoski matematyk, w latach 1894–1896 asystent Giuseppe Peana. Jego największym odkryciem było twierdzenie, zwane dziś paradoksem Buralego-Fortiego, które mówi, że liczby porządkowe nie tworzą zbioru. Zajmował się również geometrią rzutową i różniczkową.

• Analyse vectorielle générale: Applications à la mécanique et à la physique. wspólnie z R. Marcolongo (Mattéi & co., Pavia, 1913)
• Corso di geometria analitico-proiettiva per gli allievi della R. Accademia Militare (G. B. Petrini di G. Gallizio, Torino, 1912)
• Geometria descrittiva (S. Lattes & c., Torino, 1921)
• Introduction à la géométrie différentielle, suivant la méthode de H. Grassmann (Gauthier-Villars,1897)
• Lezioni Di Geometria Metrico-Proiettiva (Fratelli Bocca, Torino, 1904)
• Meccanica razionale wspólnie z Tommaso Boggio (S. Lattes & c.,Torino, 1921)

• Jean van Heijenoort, 1967. A Source Book in Mathematical Logic, 1879-1931. Harvard Univ. Press.
  • 1897. "A question on transfinite numbers," 104-11.
  • 1897. "On well-ordered classes," 111-12.
• Ivor Grattan-Guinness, 2000. The Search for Mathematical Roots 1870-1940. Princeton Uni. Press.

• John J. O’Connor; Edmund F. Robertson: Cesare Burali-Forti w MacTutor History of Mathematics archive (ang.)