Cezary Wiśniewski

Cezary Wiśniewski
Ilustracja
gen. dyw. Cezary Wiśniewski (2022)
generał dywizji pil. generał dywizji pil.
Data i miejsce urodzenia

3 marca 1969
Sanniki

Przebieg służby
Lata służby

od 1987

Siły zbrojne

Siły Zbrojne PRL
Siły Zbrojne RP

Formacja

Siły Powietrzne

Jednostki

31 BLT, 4 SLSz, DG RSZ, SHAPE
więcej patrz tekst

Stanowiska

więcej patrz tekst

Odznaczenia
Odznaka Pilota
Lotniczy Krzyż Zasługi Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”

Cezary Wiśniewski (ur. 3 marca 1969 w Sannikach) – polski pilot wojskowy; generał dywizji Wojska Polskiego; dowódca 31 Bazy Lotnictwa Taktycznego (2010–2011), dowódca 4 Skrzydła Lotnictwa Szkolnego (2015–2016); inspektor Sił Powietrznych Dowództwa Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych (2016–2018), attaché obrony przy Stałym Przedstawicielstwie Dyplomatycznym RP w Waszyngtonie (2017–2021), zastępca Dowódcy Generalnego RSZ (2021–2025), od 2025 Polski Narodowy Przedstawiciel Wojskowy przy Naczelnym Dowództwie Sojuszniczych Sił w Europie.

Życiorys

gen. dyw. Cezary Wiśniewski podczas oficjalnej wizyty w siedzibie Biura Programu F-35 w Arlington, Wirginia (2020)

Cezary Wiśniewski urodził się 3 marca 1969 w Sannikach[1].

W latach 1983–1987 uczył się w Liceum Lotniczym w Dęblinie przy Wyższej Oficerskiej Szkole Lotniczej[2].

Wykształcenie[2][3]

Służba wojskowa[2][4][5][6]

  • 2016 – szef Inspektoratu MON ds. BL, Przewodniczący Komisji Badania Wypadków Lotniczych lotnictwa Państwowego RP w Poznaniu
  • 2016–2017 – inspektor Sił Powietrznych w Dowództwie Generalnym RSZ w Warszawie[7]
  • 2017–2021 – Attaché Obrony Wojskowy, Morski i Lotniczy przy Stałym Przedstawicielstwie Dyplomatycznym RP w Stanach Zjednoczonych[8]
  • 2021–2025 – zastępca Dowódcy Generalnego RSZ w Warszawie
  • od 2025 – Polski Narodowy Przedstawiciel Wojskowy przy Naczelnym Dowództwie Sojuszniczych Sił w Europie[9]

Pilot wojskowy 3 klasy, którą uzyskał 14 stycznia 1991 w 58 lotniczym pułku szkolnym w Dęblinie. Podczas IV roku studiów rozpoczął loty samolotami bojowymi MiG-21UM/MF. Pierwszy stopień oficerski otrzymał w 1991 po ukończeniu studiów w WOSL. Posiada wszystkie uprawnienia do wykonywania lotów samolotem wielozadaniowym F-16A/B/C/D, w różnych warunkach atmosferycznych, w pełnym zakresie wykorzystania posiadanego uzbrojenia. Jego nalot ogólny wynosi około 2370 godzin na wojskowych samolotach odrzutowych, jak również dodatkowy nalot na innych rodzajach statków powietrznych. Podczas służby pilota wojskowego pilotował samoloty: ZLIN-42/142, IskraTS-11, MiG-21UM/M/MF/bis, Talon-38C oraz F-16A/B/C/D[2].

Awanse[2]

Ordery, odznaczenia i wyróżnienia[2]

gen. dyw. Cezary Wiśniewski odbiera odznaczenie z rąk gen. broni Erica Ficka (2020)

i inne

Garnizony w przebiegu służby[2][1]

  1. Dęblin (1987–1991) → Malbork (1991–1999) → Warszawa (1999–2001) → Poznań (2001–2002) → Łask (2002–2004) → Poznań (2004) ↘
  2. Tucson w USA (2004–2007) → Poznań (2007) → Poznań (2007–2008) → Poznań (2008–2010) → Poznań (2010–2011) → Poznań (2010–2011) ↘
  3. Warszawa (2011–2013) → Warszawa (2013–2014) → Maxwell w USA (2013–2014) → Dęblin (2014–2015) → Dęblin (2015–2016) ↘
  4. Poznań (2016) → Warszawa (2016–2017)→ USA (2017–2021) → Warszawa (2021–2025) → Mons (od 2025)

Życie prywatne

Jest żonaty z Agnieszką; ma synów Bartłomieja i Kamila[13].

Przypisy

  1. 1 2 Gałecki 2018 ↓, s. 97.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 Absolwenci generałowie. wp.mil.pl. [dostęp 2022-08-03].
  3. ↑ Gen. bryg. Cezary Wiśniewski – attaché w USA. dlapilota.pl. [dostęp 2022-08-03].
  4. ↑ Attaché w USA. gov.pl. [dostęp 2022-08-04].
  5. ↑ Awanse generalskie. polska-zbrojna.pl. [dostęp 2022-08-04].
  6. ↑ 5-lat F-16 oczami dowódców. polska-zbrojna.pl. [dostęp 2022-08-04].
  7. ↑ Gałecki 2018 ↓, s. 49.
  8. ↑ Gałecki 2018 ↓, s. 88.
  9. ↑ Generałowie dywizji. gov.pl. [dostęp 2025-11-02].
  10. ↑ M.P. z 2017 r. poz. 31 (ISAP).
  11. ↑ M.P. z 2018 r. poz. 309 (ISAP).
  12. ↑ Jakuboszczak 2021 ↓, s. 39.
  13. ↑ National Military Representatives – Poland. shape.nato.int. [dostęp 2026-02-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-02-28)]. (ang.).

Bibliografia

  • Piotr Jakuboszczak (red.), Kronika Wojska Polskiego 2020, Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2021, ISSN 1734-2317.
  • Artur Gałecki (red.), Kronika Wojska Polskiego 2017, Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2018, ISSN 1734-2317.
  • Strona internetowa 31 Bazy Lotnictwa Taktycznego
  • Strona internetowa 4 Skrzydła Lotnictwa Szkolnego
  • Strona internetowa Dowództwa Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych
  • Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” z 2016, 2018

Linki zewnętrzne