Chaim Hilfstein

Chaim Hilfstein (ur. 14 listopada 1876 w Krakowie, zm. 9 maja 1950 w Tel Awiwie) – żydowski lekarz internista, działacz społeczny i syjonistyczny.

Syn Jakuba i Zofii z domu Rosner^[1], jego ojciec pracował jako handlarz końmi^[2]. Uzyskał tradycyjną edukację w chederze, następnie uczęszczał do szkół świeckich^[2]. W 1897 roku ukończył krakowskie Gimnazjum św. Anny^[1], w młodości zaangażował się w działalność socjalistycznych kół literackich, później był współzałożycielem amatorskiego teatru^[2]. W 1904 roku uzyskał doktorat z medycyny na Uniwersytecie Jagiellońskim^[1]. Podczas I wojny światowej był lekarzem pułkowym w armii austro-węgierskiej^[3].

Był jednym ze współtwórców struktur organizacji syjonistycznych w Galicji Zachodniej^[4]. W 1897 roku był jednym z założycieli młodzieżowej organizacji Ha-Szahar (Przedświt) – pierwszego syjonistycznego stowarzyszenia w Krakowie^[1]. W listopadzie 1918 roku był członkiem Żydowskiej Rady Narodowej dla Zachodniej Galicji^[1].

W okresie międzywojennym był m.in. liderem Organizacji Syjonistycznej Małopolski Zachodniej i Śląska (obok Ozjasza Thona), Towarzystwa Odbudowy Palestyny i Żydowskiego Funduszu Narodowego w Krakowie^[4]. Był delegatem na kongresy syjonistyczne w Karlsbadzie (1921), Wiedniu (1925) i Bazylei (1927). Był także współzałożycielem Stowarzyszenia Kulturalno-Oświatowego „Tarbut”^[1]. Od 1922 roku był członkiem władz „Nowego Dziennika”. Był także działaczem na rzecz rozwoju szkolnictwa^[4], a w 1936 roku został patronem Gimnazjum Hebrajskiego w Krakowie^[1], którego był twórcą i wieloletnim dyrektorem^[5].

W 1929 roku został wybrany do władz gminy żydowskiej w Krakowie jako reprezentant syjonistów^[1]. Jako lekarz pracował m.in. w krakowskim szpitalu św. Łazarza^[1].

Podczas II wojny światowej był członkiem prezydium Żydowskiej Samopomocy Społecznej, przewodniczył także Towarzystwu Ochrony Zdrowia Ludności Żydowskiej. Przebywał w getcie krakowskim, przez pewien czas był uwięziony w obozie w Płaszowie, gdzie pracował w rewirze lekarskim. Następnie, wraz z żoną Marią pracował w fabryce Oskara Schindlera^[1][4]. Po jej przeniesieniu do Brünnlitz, kierował izbą lekarską w tamtejszym obozie pracy^[4].

Po wojnie wyjechał do Palestyny^[1][4]. Zmarł 9 maja 1950 roku, został pochowany na cmentarzu Nachalat Jicchak^[6].