Charles Diehl

Charles Diehl
Ilustracja
Charles Diehl (1992)
Data urodzenia

19 stycznia 1859

Data śmierci

1 listopada 1944

Profesor
Specjalność: bizantynologia
Alma Mater

École normale supérieure

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Uniwersytet Paryski

Charles Diehl (ur. 19 stycznia 1859 – zm. 1 listopada 1944) - historyk francuski, specjalizujący się w historii Bizancjum.

Życiorys

Ukończył studia w École normale supérieure. W 1881 roku uzyskał agrégation w zakresie historii. Specjalista w zakresie archeologii, historii i sztuki Bizancjum. Pracował we francuskich zagranicznych instytutach badawczych: École française de Rome (1881-1882) oraz École française d’Athènes (1883-1885). W 1888 roku obronił doktorat, a następnie od 1889 roku wykładał na Uniwersytecie Paryskim[1].

Do najważniejszych prac należą dzieła o egzarchacie Rawenny (1888), o bizantyńskiej Afryce (1896), o Justynianie Wielkim (1901), jak i liczne rozprawy w Etudes byzantines (1905). Pisał również eseje w serii - Figures byzantines.

Publikacje

  • L’Afrique Byzantine. Histoire de la domination byzantine en Afrique (533-709), Paris 1896.
  • Justinien et la civilisation byzantine au VIe siècle, Paris 1901.
  • Figures Byzantines, Paris 1906-1908.
  • Histoire de l'Empire Byzantin, Paris 1919.
  • Byzance. Grandeur et decadence, Paris 1920.
  • Les Grands Problèmes de l'Histoire Byzantine, wyd. 2, Paris 1926.
  • Theodora imperatrice de Byzance, Paris 1937.
  • Les grands problems de l’histoire byzantine, Paris 1947.
  • Imperatrices de Byzance, Paris 1959.

Publikacja w języku polskim

  • Sztuka bizantyjska [w:] Bizancjum. Wstęp do cywilizacji wschodniorzymskiej, red. Norman Baynes i S.L.B. Moss, przeł. Edward Zwolski, Warszawa: Pax 1964.
  • Historia Cesarstwa Bizantyjskiego w zarysie 1204-1453 [w:] Bizancjum. Wstęp do cywilizacji wschodniorzymskiej, red. Norman Baynes i S.L.B. Moss, przeł. Edward Zwolski, Warszawa: Pax 1964.

Bibliografia

Przypisy

  1. ↑ Diehl, Charles [online], Dictionary of Art Historians [dostęp 2025-12-05] (ang.).

Linki zewnętrzne