Chloran sodu

Chloran sodu
Ilustracja
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
bezbarwne lub białe, bezwonne kryształy[1]
Wzór chemiczny

NaClO3

• zapis Hilla

ClNaO3

Masa molowa

106,44 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

7775-09-9

PubChem

516902

Podobne związki
Inne aniony

NaClO, NaClO2, NaClO4

Inne kationy

KClO3, NH4ClO3

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Chloran sodu, nazwa Stocka: chloran(V) sodu, NaClO3 – nieorganiczny związek chemiczny, sól sodowa kwasu chlorowego. Biały, krystaliczny proszek, łatwo rozpuszczalny w wodzie, higroskopijny. Powyżej temperatury 250 °C rozkłada się z wytworzeniem tlenu i chlorku sodu.

Zastosowanie

Chloran sodu jest używany do wybielania papieru, jako defoliant przy uprawie soi i bawełny, a także jako utleniacz w hutnictwie[5]. Służy także do otrzymywania ditlenku chloru, chloranu potasu i nadchloranu sodu[6]. Stosowany był niegdyś jako herbicyd[5]. Wykorzystywany jako generator tlenu na pokładach okrętów podwodnych[7].

Toksyczność u ludzi

Chloran sodu jest łatwo absorbowany przez błony śluzowe do krwi, gdzie nieodwracalnie utlenia hemoglobinę w krwi do methemoglobiny, powodując stan zwany methemoglobinemią, w ciężkich przypadkach prowadząc do zgonu[8][9].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Sodium chlorate, [w:] GESTIS-Stoffdatenbank [online], Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung, ZVG: 3910 [dostęp 2025-01-25] (niem. • ang.).
  2. 1 2 3 CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, s. 4-85, ISBN 978-1-4987-5429-3, OCLC 961861918 (ang.).
  3. ↑ Chloran sodu [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 27 kwietnia 2024, numer katalogowy: 403016 [dostęp 2025-01-25].
  4. ↑ Sodium chlorate [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: 403016 [dostęp 2011-12-21] (ang.). (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
  5. 1 2 Vogt i in. 2010 ↓, s. 668.
  6. ↑ Vogt i in. 2010 ↓, s. 638, 668.
  7. ↑ Chlorate Candles [online], OC Lugo Co. [dostęp 2022-01-28] (ang.).
  8. ↑ C. Steffen, E. Wetzel, Chlorate poisoning: mechanism of toxicity, „Toxicology”, 84 (1), 1993, s. 217–231, DOI: 10.1016/0300-483X(93)90118-C, ISSN 0300-483X [dostęp 2025-09-20].
  9. ↑ Vogt i in. 2010 ↓, s. 666, 677.

Bibliografia

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.