Chomicznik zabajkalski
| Cricetiscus campbelli | |||
| (O. Thomas, 1905) | |||
![]() Osobnik hodowlany | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
chomicznik zabajkalski | ||
| Synonimy | |||
|
| |||
| Podgatunki | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4] | |||
![]() | |||
Chomicznik zabajkalski[5], chomik Campbella, chomik mandżurski (Cricetiscus campbelli) – gatunek ssaka z podrodziny chomików (Cricetinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Zasięg występowania
Chomicznik zabajkalski występuje w środkowej Azji, zamieszkując w zależności od podgatunku[6]:
- C. campbelli campbelli – środkowa i wschodnia Mongolia oraz Chińska Republika Ludowa (zachodnia Ningxia, Mongolia Wewnętrzna i północne Hebei).
- C. campbelli crepidatus – południowo-wschodnia Syberia (Ałtaj, Tuwa, południowa Buriacja i południowy Kraj Zabajkalski w Rosji) i północno-zachodnia Mongolia.
Forma, wyodrębniona na podstawie danych genetycznych i która nie została jeszcze formalnie opisana, występuje w południowo-zachodniej Mongolii[6].
Taksonomia
Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1905 roku angielski zoolog Oldfield Thomas, nadając mu nazwę Cricetulus campbelli[1]. Holotyp pochodził z Szaborte (około 46°40’N, 114°E), w północno-wschodniej Mongolii[7].
We wcześniejszych ujęciach systematycznych C. campbelli był traktowany jako synonim C. sungorus, ale oba gatunki różnią się morfologią chromosomów[6]. Analiza mtDNA wykazała, że C. campbelli i C. sungorus tworzą grupę siostrzaną[6]. W obrębie C. campbelli istnieją trzy odrębne linie mtDNA: zachodnia (rosyjski Ałtaj i Tuwa oraz północno-zachodnia Mongolia), wschodnia (środkowa Mongolia i chińska Mongolia Wewnętrzna) i północno-wschodnia (rosyjski Kraj Zabajkalski)[6]. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają dwa podgatunki[6].
Etymologia
- Phodopus: Cricetiscus: rodzaj Critecus Leske, 1779 (chomik); łac. przyrostek zdrabniający -iscus[8].
- campbelli: Charles William Campbell (1861–1927), brytyjski dyplomata, podróżnik po Chinach i Mongolii[9].
- crepidatus: łac. crepidatus ‘noszenie sandałów’, od crepida ‘sandał’, od gr. κρηπις krēpis, κρηπιδος krēpidos ‘but’[10].
Morfologia
Długość ciała (bez ogona) 79–103 mm, długość ogona 7–14 mm, długość ucha 11–15 mm, długość tylnej stopy 10–13 mm; masa ciała 23–28 g[11]. Piaskowy odcień jego futra zlewa się z otoczeniem. Podobnie jak chomik dżungarski, ma czarną pręgę biegnącą wzdłuż grzbietu, nie ma plam na bokach ciała.
Ekologia
Żyje na stepach i terenach półpustynnych. W zimie odcień jego futra nie ulega zmianie. Hodowcy wyhodowali także odmiany tego gatunku chomika o innym ubarwieniu.
Przypisy
- 1 2 O. Thomas. A new Cricetulus from Mongolia. „The Annals and Magazine of Natural History”. Seventh series. 15, s. 322, 1905. (ang.).
- ↑ N. Hollister. New mammals from the highlands of Siberia. „Smithsonian miscellaneous collections”. 6 (14), s. 36, 1912. (ang.).
- ↑ И.М. Громов & Г.И. Баранoва: Отряд Rodentia Bowdich, 1821 — Грызуны. W: Каталог млекопитающих СССР. Москва: Наука. Ленинградское отделение, 1981, s. 158. (ros.).
- ↑ F. Cassola, Phodopus campbelli, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016, wersja 2021-2 [dostęp 2021-11-09] (ang.).
- ↑ Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 240. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- 1 2 3 4 5 6 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 340. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
- ↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Species Phodopus campbelli. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-11-09].
- ↑ B. Kryštufek & G.I. Shenbrot: True Hamsters (Cricetinae) of the Palaearctic Region. Maribor: University of Maribor, University Press, 2025, s. 150. ISBN 978-961-286-940-3. (ang.).
- ↑ B. Beolens, M. Watkins & M. Grayson: The Eponym Dictionary of Mammals. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 2009, s. 70–71. ISBN 978-0-8018-9304-9. (ang.).
- ↑ The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca (ang.).
- ↑ U. Pardiñas, P. Myers, L. León-Paniagua, N.O. Garza, J. Cook, B. Kryštufek, R. Haslauer, R. Bradley, G. Shenbrot & J. Patton. Opisy gatunków Cricetidae: U. Pardiñas, D. Ruelas, J. Brito, L. Bradley, R. Bradley, N.O. Garza, B. Kryštufek, J. Cook, E.C. Soto, J. Salazar-Bravo, G. Shenbrot, E. Chiquito, A. Percequillo, J. Prado, R. Haslauer, J. Patton & L. León-Paniagua: Family Cricetidae (True Hamsters, Voles, Lemmings and New World Rats and Mice). W: D.E. Wilson, R.A. Mittermeier & T.E. Lacher (red. red.): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 7: Rodents II. Barcelona: Lynx Edicions, 2017, s. 281. ISBN 978-84-16728-04-6. (ang.).

