Christin Kristoffersen
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Burmistrzyni Longyearbyen | |
| Okres |
od 2011 |
| Przynależność polityczna | |
| Zastępczyni członka Stortingu | |
| Okres |
od 2013 |
| Przynależność polityczna |
Partia Pracy |
Christin Kristoffersen (ur. 28 sierpnia 1973 w Harstad) – norweska polityk. Burmistrz Longyearbyen w latach 2011–2015 i zastępca członka Stortingu w latach 2013–2017.
Życiorys
Młodość, edukacja i kariera zawodowa
Kristoffersen urodziła się 28 sierpnia 1973 w Harstad[1][2][3]. W 2009 roku przeprowadziła się do Longyearbyen[4]. Ukończyła studia z nauk politycznych[5]. W 2018 roku została szefową Studiesenteret, norweskiej organizacji wspomagającej kształcenie osób dorosłych[6]. W 2022 została mianowana dyrektorką MiA – Museums in Akershus, sieci ponad 20 muzeów w Akershus[7]. Jest członkinią Partii Pracy[1].
Burmistrzyni Longyearbyen
Niecałe trzy miesiące po masakrze na wyspie Utøya z powodzeniem wystartowała w wyborach samorządowych, w których starała się o funkcję burmistrzyni miasteczka Longyearbyen, stolicy Svalbard położonej na Spitsbergenie. W trakcie kampanii wyborczej dwóch jej synów, przebywających na wyspie Utøya, ucierpiało z rąk Andersa Breivika, masowego mordercy i skrajnie prawicowego terrorysty odpowiedzialnego za przeprowadzenie zamachów 22 lipca 2011[8][9][10]. W trakcie pełnienia funkcji burmistrzyni Longyearbyen uczestniczyła w wielu wydarzeniach poświęconych roli miasta oraz Svalbardu w Norwegii[8]. Podczas jej kadencji rząd Norwegii wsparł wiele inwestycji oraz analiz w rządzonym przez nią mieście, m.in. w dalszy rozwój branży górniczej[11]. Jedną z nich było przeznaczenie ponad 200 milionów koron norweskich na wybudowanie nowego portu (o łącznej wartości inwestycji ponad 400 milionów koron)[12][13][14][15]. Grupa inwestorów zaproponowała również utworzenie pływającego doku o wartości około 200 milionów koron[16][17].
Członkini Stortingu
Z powodzeniem wystartowała w wyborach parlamentarnych w Norwegii w 2013 roku. Uzyskała mandat zastępczyni członka Stortingu w kadencji 2013–2017. Została wybrana z ramienia Partii Pracy w okręgu wyborczym obejmującym Tromsø[1]. W parlamencie zasiadła w komitecie ds. wiedzy i edukacji[18].
Pozostała działalność
W 2020 roku została nominowana na przewodniczącą norweskiego oddziału Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża. Była kandydatką zgłoszoną przez komitet nominacyjny, jednak głosowanie wygrał jej kontrkandydat zgłoszony w dniu głosowania – Thor Inge Sveinsvoll. Uzyskała 145 głosów wobec 156 uzyskanych przez Sveinsvollego[5][19]. Pełniła funkcję szefowej organizacji Landsforeningen 1001 dager[5], pomagającej kobietom w okresie ciąży i połogu w uzyskaniu zdrowia psychicznego[5][20][21].
Życie prywatne
O historii jej rodziny w czasie zamachów w Norwegii, przeprowadzonych przez Andersa Breivika, i ataku na wyspę Utøya, opowiada film 22 lipca, wyreżyserowany przez Paula Greengrassa. W filmie jej rola odgrywana jest przez norweską aktorkę Marię Bock[22]. Jej starszy syn, Viljar, zasiadał wraz z nią w samorządzie Longyearbyen[18].
W 2017 roku wyszła za mąż za Raymonda Johansena, burmistrza Oslo w latach 2015–2023 oraz wieloletniego sekretarza Partii Pracy[23].
Przypisy
- 1 2 3 Biografi: Kristoffersen, Christin [online], Stortinget, 9 listopada 2021 [dostęp 2025-06-27] (norw.).
- ↑ DATA OM DET POLITISKE SYSTEM [online], polsys.sikt.no [dostęp 2025-06-27].
- ↑ HBR – Personside [online], histreg.no [dostęp 2025-06-27].
- ↑ Line Nagell Ylvisåker, Christin Kristoffersen (37) gikk av med seieren under Arbeiderpartiets nominasjonsmøte i går. [online], archive.ph, 3 maja 2011 [dostęp 2025-06-27] [zarchiwizowane z adresu 2012-03-16] (norw.).
- 1 2 3 4 Adriane Lilleskare Lunde, Thor Inge Sveinsvoll er valgt som ny president i Røde Kors [online], aftenposten.no, 4 października 2020 [dostęp 2025-06-27] (norw.).
- ↑ Ny leder i Studiesenteret.no [online], Studiesenteret.no [dostęp 2025-06-27] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-22] (norw.).
- ↑ Fetsund lenser – Vi ønsker Christin Kristoffersen velkommen til oss! Hun er ansatt som avdelingsdirektør for teknisk- og industrielle kulturminner i MiA – museene i Akershus, og skal lede Fetsund lenser, Besøkssenter våtmark Nordre Øyeren og Urskog-Hølandsbanen. | Facebook [online], www.facebook.com [dostęp 2025-06-27].
- 1 2 Svalbardposten AS, Ett år i førersetet, „Svalbardposten” [dostęp 2025-06-27] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-04].
- ↑ AD HOC COMMITTEE ON COUNTERING TERRORISM – OFFICIAL VISIT TO NORWAY [online], oscepa.org [dostęp 2025-07-25] (ang.).
- ↑ Mette Wiggen, Norway Has Failed to Combat a Climate of Hate [online], Fair Observer, 1 sierpnia 2018 [dostęp 2025-07-24] (ang.).
- ↑ Kampen om framtida på 78 grader nord [online], www.highnorthnews.com [dostęp 2025-08-01] (norw. bokmål).
- ↑ 800.000 kroner til strategisk næringsanalyse – Longyearbyen lokalstyre [online], www.lokalstyre.no [dostęp 2025-06-27] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-05] (norw.).
- ↑ Svalbardposten AS, 200 millioner til ny havn, „Svalbardposten” [dostęp 2025-06-27] [zarchiwizowane z adresu 2015-04-02].
- ↑ Line Scheistrøen, Norge har styrt Svalbard i 100 år, øygruppa der ingen fødes eller begraves [online], frifagbevegelse.no, 9 lutego 2020 [dostęp 2025-08-01] (norw. bokmål).
- ↑ Jens-Eirik Larsen, Vil bygge storhavn i Longyearbyen [online], www.dagensperspektiv.no, 24 maja 2013 [dostęp 2025-08-01] (norw. bokmål).
- ↑ Lars Egil Mogård, Amerikanere vil bygge gigantisk kai på Svalbard [online], NRK, 25 czerwca 2015 [dostęp 2025-08-01] (norw. bokmål).
- ↑ Longyearbyen kan få unik havn [online], www.highnorthnews.com [dostęp 2025-08-01] (norw. bokmål).
- 1 2 Helge Nitteberg/Nordlys, Christin og Raymond holdt kjærligheten skjult [online], Nettavisen, 28 grudnia 2015 [dostęp 2025-08-01] (norw.).
- ↑ Da hun trodde sønnen skulle dø, arrangerte Christin Kristoffersen fest [online], www.aftenposten.no, 18 września 2020 [dostęp 2025-06-27] (norw. bokmål).
- ↑ Landsforeningen 1001 dager: nytt medlem av Hjernerådet - Hjernerådet [online], 12 października 2023 [dostęp 2025-07-22] (norw. bokmål).
- ↑ Landsforeningen 1001 dager [online], Ammehjelpen [dostęp 2025-07-22] (norw. bokmål).
- ↑ 22 lipca | Film | 2018. [dostęp 2025-07-16].
- ↑ Kjetil Bortelid Mæland, Nå er Christin og Raymond gift [online], Nettavisen, 27 sierpnia 2017 [dostęp 2025-06-27] (norw.).