Chwalewicze
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Sielsowiet | |
| Populacja • liczba ludności |
|
| Kod pocztowy |
225145 |
Położenie na mapie obwodu brzeskiego  | |
Położenie na mapie Białorusi  | |
Położenie na mapie Polski w 1939 r.  | |
 52°36′06″N 24°42′40″E/52,601667 24,711111 | |
Chwalewicze (biał. Хвалявічы, Chwalawiczy; ros. Хвалевичи, Chwalewiczi; pol. hist. Falewicze) – wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie prużańskim, w sielsowiecie Chorewo.
Historia
W XIX i w początkach XX w. położone były w Rosji, w guberni grodzieńskiej, w powiecie prużańskim, w gminie Noski[1].
W dwudziestoleciu międzywojennym leżały w Polsce, w województwie poleskim, w powiecie prużańskim, do 22 stycznia 1926 w gminie Noski, następnie w gminie Sielec[2][3]. W 1921 miejscowość liczyła 92 mieszkańców, zamieszkałych w 19 budynkach, w tym 64 Białorusinów, 27 Polaków i 1 osobę innej narodowości[a]. 66 mieszkańców było wyznania prawosławnego i 26 rzymskokatolickiego[2].
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.
Uwagi
- ↑ Innej niż polska, białoruska, rusińska, tutejsza (poleska), niemiecka i żydowska. Wśród osób innych narodowości zamieszkujących gminę Noski był 1 Rosjanin i 1 Serb. Skorowidz nie wyszczególnia narodowości osób z grupy inne z podziałem na miejscowości.
Przypisy
- ↑ Falewicze (1), pow. prużański, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 473.
- 1 2 Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom VIII – Województwo Poleskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1924. ISBN 978-83-254-2578-4.
- ↑ Dz. U. z 1926 r. Nr 7, poz. 46 (ISAP)
Bibliografia
- Falewicze (1), pow. prużański, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 473.
- Mapa WIG Prużana. [dostęp 2026-02-04]. (pol.).
- Publiczna Mapa Katastralna Republiki Białorusi. [dostęp 2026-02-04]. (ros. • biał.).