Cistanche
![]() Cistanche phelypaea | |||
| Systematyka[1][2] | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Podkrólestwo | |||
| Nadgromada | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Nadklasa | |||
| Klasa | |||
| Nadrząd | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj |
Cistanche | ||
| Nazwa systematyczna | |||
| Cistanche Hoffmanns. & Link Fl. Portug. 1: 318 (1806)[3] | |||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
non designatus[4] | |||
| Synonimy | |||
| |||

Cistanche – rodzaj roślin z rodziny zarazowatych (Orobanchaceae). Obejmuje 25 gatunków. Zasięg rodzaju obejmuje południową Europę (dwa gatunki[5]), północną i wschodnią Afrykę, południowo-zachodnią i centralną Azję[3]. Są to pasożyty całkowite[6], których gospodarzami są rośliny z różnych rodzin, aczkolwiek najliczniejszą grupę stanowią przedstawiciele rodziny szarłatowatych (szeroko ujmowanych), m.in.: Anabasis, Arthrocnemum, Atriplex, Halimione, Haloxylon, Salsola, Suaeda. Do żywicieli należą poza tym rośliny z rodzin: astrowatych (Artemisia), bobowatych (Astragalus, Glycyrrhiza), rdestowatych (Calligonum), ołownicowatych (Limoniastrum), tamaryszkowatych (Tamarix) i parolistowatych (Tetraena, Zygophyllum)[7].
Rośliny te lokalnie wykorzystywane są jako lecznicze i jadalne. Tuaregowie spożywają pędy Cistanche phelypaea podobnie jak szparagi. Do roślin wykorzystywanych jako lecznicze należy Cistanche deserticola, która eksploatowana jest z naturalnych stanowisk na wielką skalę (tylko w Mongolii pozyskanie roczne przekracza 70 ton)[5].
Morfologia

- Pokrój
- Bezzieleniowe, nagie rośliny zielne o pędach mięsistych, prosto wzniesionych, skróconych lub wydłużonych[6], zwykle nierozgałęzionych, ew. z 2–3 odgałęzieniami[8].
- Liście
- Łuskowate, siedzące, jajowate i całobrzegie[6].
- Kwiaty
- Okazałe[6], zebrane w kłosowaty kwiatostan. Kwiaty wsparte są przysadką i dwoma podkwiatkami, rzadko liści przykwiatowych brak[8]. Kielich rurkowaty, zakończony 4 lub 5 łatkami, nierównymi lub równymi[6][8]. Korona żółtawa do fioletowej, rurkowato-dzwonkowata, często wygięta, zwykle rozcięta do gardzieli[6], z pięcioma łatkami, zwykle podobnej wielkości[8], czasem z dolną wargą wywiniętą i rozciętą[6]. Pręciki 4, schowane w gardzieli[6], zwykle z owłosionymi pylnikami[8]. Zalążnia jajowata[6], jednokomorowa[8]. Znamię na szczycie szyjki słupka rozwidlone lub podzielone dłoniasto[6], sama szyjka długa, smukła i trwała[8].
- Owoce
- Torebki kulistawe lub jajowate, otwierające się dwiema, rzadziej trzema klapami[8], zawierające liczne, kulistawe nasiona[6] o siateczkowatej łupinie[8].
Systematyka
- Pozycja systematyczna
Rodzaj z plemienia Orobancheae z rodziny zarazowatych (Orobanchaceae)[2].
- Wykaz gatunków[3]
- Cistanche aethiopica Beck
- Cistanche afghanica Gilli
- Cistanche armena (K.Koch) M.V.Agab.
- Cistanche christisonioides Beck
- Cistanche compacta (Viv.) Bég. & A.Vacc.
- Cistanche deserticola Ma
- Cistanche feddeana K.S.Hao
- Cistanche fissa (C.A.Mey.) Beck
- Cistanche flava (C.A.Mey.) Korsh.
- Cistanche lanzhouensis Z.Y.Zhang
- Cistanche laxiflora Aitch. & Hemsl.
- Cistanche lutea (Desf.) Hoffmanns. & Link
- Cistanche mauritanica (Coss. & Durieu) Beck
- Cistanche mongolica Beck
- Cistanche phelypaea (L.) Cout.
- Cistanche ridgewayana Aitch. & Hemsl.
- Cistanche rosea Baker
- Cistanche salsa (C.A.Mey.) Beck
- Cistanche senegalensis (Reut.) Beck
- Cistanche sinensis Beck
- Cistanche speciosa Butkov
- Cistanche stenostachya Butkov
- Cistanche trivalvis (Trautv.) Korsh.
- Cistanche tubulosa (Schenk) Wight ex Hook.f.
- Cistanche violacea (Desf.) Hoffmanns. & Link
Przypisy
- ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2025-07-07] (ang.).
- 1 2 Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2025-07-07] (ang.).
- 1 2 3 4 Cistanche Hoffmanns. & Link. [w:] Plants of the World online [on-line]. Royal Botanic Gardens, Kew. [dostęp 2025-07-07].
- ↑ Cistanche Hoffmannsegg et Link, [w:] Index Nominum Genericorum (ING) [online], Smithsonian Institution [dostęp 2025-07-07].
- 1 2 David J. Mabberley, Mabberley’s Plant-Book, Cambridge: Cambridge University Press, 2017, s. 204, DOI: 10.1017/9781316335581, ISBN 978-1-107-11502-6, OCLC 982092200.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 K. Kubitzki (red.): The Families and Genera of Vascular Plants. VII. Flowering Plants. Dicotyledons. Berlin, Heidelberg: Springer, 2004, s. 409. ISBN 978-3-642-62200-7.
- ↑ Óscar Sánchez Pedraja i inni, Annotated Checklist of Host Plants of Orobanchaceae, [w:] Index of Orobanchaceae [online], Grupo botánico cantábrico (GBC) [dostęp 2025-07-06].
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Cistanche Hoffmannsegg & Link, [w:] Flora of China [online], eFloras.org [dostęp 2025-07-07].
- African Plant Database ID: 189493
- EoL: 2895159
- Flora of China: 107147
- Flora of North America: 107147
- GBIF: 6439119
- iNaturalist: 49557
- IPNI: 30993-1
- ITIS: 834091
- NCBI: 87753
- Plants of the World: urn:lsid:ipni.org:names:30993-1
- Tela Botanica: 86181
- identyfikator Tropicos: 100311787
- IRMNG: 1041118
- CoL: 3Q8Z
