Claudio Bellucci

Claudio Bellucci
Data i miejsce urodzenia

31 maja 1975
Rzym

Wzrost

173 cm

Pozycja

napastnik

Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1993–1996 UC Sampdoria 39 (3)
1994–1995 → US Fiorenzuola (wyp.) 7 (3)
1996–1997 SSC Venezia 33 (20)
1997–2001 SSC Napoli 91 (24)
2001–2007 Bologna FC 184 (65)
2007–2010 UC Sampdoria 59 (18)
2010 Livorno Calcio 14 (1)
2010–2011 Modena FC 16 (3)
W sumie: 443 (137)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1997  Włochy U-21 6 (2)
  1. ↑ Aktualne na: 17 lutego 2010. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
  2. ↑ Aktualne na: 17 lutego 2010.

Claudio Bellucci (ur. 31 maja 1975 roku w Rzymie) – włoski piłkarz występujący na pozycji napastnika. Obecnie od 2 kwietnia 2025 jest asystentem trenera Fabio Liveraniego w Ternanie[1][2].

Kariera klubowa

Claudio Bellucci zawodową karierę rozpoczynał w 1993 roku w Sampdorii[3]. Nie potrafił jednak przebić się tam do podstawowej jedenastki, więc został wypożyczony do grającego w Serie C1 zespołu US Fiorenzuola. Tam w 7 meczach strzelił 3 gole, po czym wrócił do Genui i zaczął grywać już o wiele częściej. 13 marca 1994 roku podczas pojedynku z Milanem zaliczył swój debiut w rozgrywkach Serie A. Łącznie dla Sampdorii Bellucci rozegrał 39 meczów, w których zdobył tylko 3 gole.

Sezon 1996/1997 spędził w Venezii, z którą zajął 13. miejsce w rozgrywkach Serie B. W jej barwach prezentował dobrą skuteczność skutecznością – uzyskał 20 trafień w 33 pojedynkach i zyskał zainteresowanie kilku innych włoskich klubów. Ostatecznie latem 1997 roku podpisał kontrakt z SSC Napoli, barwy którego reprezentował przez 4 sezony, w ciągu których rozegrał 91 spotkań. Bellucci wraz z Napoli 2 razy spadał z Serie A do drugiej ligi. W letnim okienku transferowym w 2001 roku piłkarz odszedł do Bologny. W ekipie „Rossoblu” grał przez 6 sezonów – wystąpił w 184 meczach i strzelił 65 bramek.

15 czerwca 2007 roku Bellucci na zasadzie wolnego transferu powrócił do swojego pierwszego klubu w karierze – Sampdorii, z którą podpisał 2-letni kontrakt. Początkowo był jej podstawowym graczem, jednak z czasem stracił miejsce w pierwszym składzie. W pierwszej części sezonu 2009/2010 był rezerwowym dla Antonio Cassano i Giampaolo Pazziniego. 20 stycznia 2010 roku na zasadzie wolnego transferu postanowił odejść do Livorno Calcio, w którym występował do końca sezonu 2009/10. 10 września 2010 został zawodnikiem Modeny, w którym grał do 30 czerwca 2011, po czym zakończył karierę piłkarską.

Kariera reprezentacyjna

Bellucci ma za sobą występy w reprezentacji Włoch do lat 21, w której występował w 1997 roku. Dla młodzieżowej kadry rozegrał 6 spotkań i zdobył 2 gole.

Kariera trenerska

W latach 2020-2021 był asystentem trenera Giovanniego de Biasiego w reprezentacji Azerbejdżanu[4]. Od 15 września 2021[5] do 3 maja 2022 był asystentem Waltera Mazzariego w Cagliari. W sezonie 2023/24 był trenerem zespołu Cagliari U18[6].

Życie prywatne

Jego synem jest Riccardo, który w przeszłości grał w Sampdorii i Spezii[7].

Przypisy

  1. ↑ a, E’ scomparso il papà di Claudio Bellucci, Fere in campo con il lutto al braccio | Ternana Calcio [online], 22 sierpnia 2025 [dostęp 2026-02-26] (wł.).
  2. ↑ Emanuele Lombardini, Il nuovo vice allenatore delle Fere e quel passaggio ad Est (con un ex Ternana) [online], Calcio Fere, 3 kwietnia 2025 [dostęp 2026-02-26] (wł.).
  3. ↑ Claudio Bellucci: attaccante di Sampdoria e Napoli [online], Virgilio Sport, 18 sierpnia 2025 [dostęp 2026-02-26] (wł.).
  4. ↑ Andrea Fiorentino, Azerbaijan, l'ex azzurro Bellucci: “Qui per crescere e sognare Qatar 2022" [online], Gonfia la Rete, 15 lipca 2020 [dostęp 2026-02-26] (wł.).
  5. ↑ Walter Mazzarri a Cagliari, l'ex Napoli Bellucci è il suo vice [online], www.ilmattino.it, 15 września 2021 [dostęp 2026-02-26] (wł.).
  6. ↑ Redazione, Settore Giovanile, il Cagliari rende noti dirigenti e staff. Confermati alla guida Muzzi, Carta, Erriu e Mereu [online], Calcio Casteddu, 19 września 2023 [dostęp 2026-02-26] (wł.).
  7. ↑ Riccardo Bellucci - Profil zawodnika 25/26 [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-02-26].

Bibliografia