Coccinella tibetina

Coccinella tibetina – gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych.

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1963 roku przez A.P. Kapura na łamach „Bulletin of the British Museum (Natural History)” na podstawie pięciu okazów odłowionych w Tybecie. Jako miejsce typowe wskazane zostało Phari^[1]. W 1979 roku Stiepan Jabłokow-Chnzorian zasugerował, że jest to jedynie podgatunek Coccinella saucerottii^[2], a w 1982 roku podał go jako synonim tejże^[3]. Do rangi odrębnego gatunku przywrócił omawiany takson w 2005 roku Ivo Kovář podając klucz do jego oznaczania^[4].

Chrząszcz o ciele długości od 5,4 do 5,8 mm i szerokości od 4,2 do 4,4 mm, w zarysie prawie jajowatym, umiarkowanie wysklepionym^[1].

Głowa jest czarna z parą dużych, owalnych do okrągławych, bladoceglastych plam umieszczonych na czole, w pobliżu wewnętrznych krawędzi oczu^[4][1]. Punktowanie powierzchni głowy jest drobne, gęste i dość płytkie. Kilka szarawych włosków wyrasta na nadustku^[1].

Przedplecze jest czarne z parą kwadratowawych, bladopomarańczowych kropek w przednich kątach, bardzo drobno i gęściej od głowy punktowane. Mała, czarna tarczka ma od ośmiu do dziesięciu drobnych punktów. Pokrywy są trochę dłuższe niż razem szerokie, najszersze za środkiem, o szeroko zaokrąglonych przednich kątach i drobno punktowanej powierzchni^[1]. Są one pomarańczowoczerwone, łącznie z dziewięcioma czarnymi kropkami, w tym jedną wspólną^[4][1], prawie półokrągłą przy tarczce, parą okrągłych kropek podbarkowych tuż poniżej guzów barkowych, w pobliżu bocznych krawędzi, ale nie na styku z nimi, parą poprzecznych kropek dyskowych bliższych szwowi niż bocznym krawędziom oraz dwiema parami kropek przedwierzchołkowych, robiących wrażenie jednej pary poprzecznych pasków. Spód ciała jest czarny z bladobrązowymi kropkami na podgięciach przedplecza i pomarańczowoczerwonymi podgięciami pokryw. Żeberka na wyrostku międzybiodrowym przedpiersia są słabo zaznaczone i krótkie^[1].

Genitalia samca różnią się od tych u C. saucerottii palcowatymi paramerami o długości ⅔ płata środkowego, a także ampułką końcową (łac. ampulla terminalis) prącia pozbawioną oszczecinionej wypustki^[4]. Ponadto charakteryzują się one tak szerokim jak długim, niemal kwadratowym elementem nasadowym, prawie dwukrotnie od tegoż dłuższym i stopniowo przez większość długości zwężonym płatem środkowym o kształcie stożka z zaokrąglonym szczytem. Genitalia samicy cechują się spermateką o jednorodnie wąskim i oprócz lekkiego zgięcia w odsiebnej ćwierci prostym cornu, krótkim i nieco od cornu cieńszym ramieniem (ramus) oraz wąskim i krótkim nodulusem^[1].

Owad endemiczny dla Tybetu^[5][1], spotykany na rzędnych między 3900 a 4300 m n.p.m.^[1]