Comedy of remarriage

Filadelfijska opowieść

Comedy of remarriage – odmiana amerykańskiej komedii romantycznej, podgatunek screwball comedy[1]. Komedie tego typu prezentowały losy pary znajdującej się w stanie separacji lub po rozstaniu i po wielu perypetiach schodzącej się ponownie[2.1]. Filmy takie miały pokrzepiać widzów w czasach kryzysu, charakteryzowały się swoistą bajkowością i kończyły happy endem[2.2]. Autorem terminu jest Stanley Cavell, autor książki Pursuits of Happiness: The Hollywood Comedy of Remarriage[2.1].

Do comedies of remarriage należą m.in. Filadelfijska opowieść George Cukora (1940) oraz Naga prawda Leo McCareya (1937)[1] (przy czym ten ostatni został przez Cavella uznany za najwybitniejszą realizację gatunku[2.1]).

Przypisy

  1. 1 2 Łukasz A. Plesnar: Hollywood: pod znakiem Wielkiego Kryzysu. W: Tadeusz Lubelski, Iwona Sowińska, Rafał Syska: Kino klasyczne. Kraków: Universitas, 2012, s. 102, seria: Historia kina. ISBN 978-83-242-1662-8.
  2. Andrzej Pitrus: Nawet kamień zapłacze - "Make Way for Tomorrow" Leo McCareya. W: Łukasz A. Plesnar, Rafał Syska: Arcydzieła klasycznego kina amerykańskiego. Kraków: EKRANy, 2013. ISBN 978-83-934626-2-9.
    1. 1 2 3 S. 134.
    2. ↑ S. 134–135.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.