Conrad Drzewiecki

Conrad Drzewiecki
Ilustracja
Imię i nazwisko

Konrad Jakub Drzewiecki

Data i miejsce urodzenia

14 października 1926
Poznań

Data śmierci

25 sierpnia 2007

Narodowość

polska

Dziedzina sztuki

taniec

Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony dla Kultury Narodowej”
Conrad Drzewiecki w 1985

Conrad Drzewiecki (ur. 14 października 1926[1] w Poznaniu, zm. 25 sierpnia 2007) – polski tancerz, choreograf oraz reformator baletu. Zdobywca wielu nagród zagranicznych, m.in. Srebrnego Medalu Międzynarodowego Konkursu Tańca w Bukareszcie (z Teresą Kujawą – 1953), Złotego Medalu Międzynarodowego Konkursu Tańca w Warszawie (1955) Primo Premio Assoluto Międzynarodowego Konkursu Baletowego w Vercelli (1956).

Życiorys

W 1951 został solistą baletu Opery Poznańskiej, a następnie jego kierownikiem (1963–1973).

W latach 1971–1980 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Państwowej Szkoły Baletowej w Poznaniu. Jako choreograf pracował również za granicą między innymi: w Ballet Nationale J.M.F., Het National Ballet w Amsterdamie, Danza Nationale de Cuba w Hawanie, Staatsoper i Deutsche Oper w Berlinie, Stadttheatern Malmö i Narodne Divadlo w Pradze.

Początek jego działalności datuje się na przełom lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych. Wprowadził do repertuaru Opery Poznańskiej kompozycje choreograficzne, które syntezowały technikę neoklasyczną i taniec modern. Działalność ta zaowocowała wkrótce powstaniem Polskiego Teatru Tańca. Jako dyrektor PTT, Conrad Drzewiecki, otrzymał wiele nagród: dyplom Ministra Spraw Zagranicznych i Nagrodę Państwową I stopnia za propagowanie kultury polskiej za granicą, dyplom ITI za popularyzację sztuki polskiej za granicą, Nagrodę Miasta Poznania za szczególne osiągnięcia w dziedzinie kultury i sztuki, tytuł: „Zasłużonego dla Kultury Narodu”.

Uczestniczył w licznych tournée po całej Europie oraz otrzymywał zaproszenia do udziału w światowych festiwalach, m.in.: Międzynarodowym Festiwalu Tańca w Paryżu i Chateauvallon, Baletto Oggi w Bari, Musica Sacra w Mediolanie, Intercontri Musicali Romani, Bregener Festspiele i Berliner Festtage.

Zrealizował m.in. następujące spektakle: Ognisty ptak (1967), Adagio na smyczki i organy (1967), Pawana na śmierć Infantki (1968), Cudowny Mandaryn (1970), Epitafium dla don Juana (1974), Odwieczne pieśni (1975), Modus vivendi (1975), Stabat Mater (1976), Krzesany (1977), Yesterday (1982)[2], z których wiele zyskało także swoją wersję filmową. Ostatnie spektakle dla Polskiego Teatru Tańca Pieśń Roksany i Śmierć Izoldy, Conrad Drzewiecki przygotował w 1998 roku z okazji jubileuszu 25-lecia Teatru.

Będąc dyrektorem Polskiego Teatru Tańca, często współpracował z teatrami dramatycznymi i telewizją jako choreograf i reżyser.

Jego żoną była tancerka i choreografka Teresa Kujawa, z którą Drzewiecki wielokrotnie współpracował[3][4].

Pochowany na cmentarzu Junikowo[1].

Ordery i odznaczenia

  • Był laureatem licznych nagród m.in. Prix Italia za film Gry i „Terpsychory”[8] za całokształt twórczości.

Upamiętnienie

14 października 2009 przemianowano dawną ulicę Kasztelanów na poznańskim Grunwaldzie na Conrada Drzewieckiego[9].

Przypisy

  1. 1 2 Wyszukiwarka cmentarna. poznan.pl. [dostęp 2012-06-25]. (pol.).
  2. ↑ Conrad Drzewiecki, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Autorzy) [dostęp 2011-12-06].
  3. ↑ Conrad Drzewiecki: film o twórcy Polskiego Teatru Tańca [online], www.rp.pl [dostęp 2020-05-02] (pol.).
  4. ↑ Reformator, którego nadal możemy odkrywać [online], www.e-teatr.pl [dostęp 2020-05-02].
  5. ↑ M.P. z 2007 r. Nr 88, poz. 958 (ISAP) – pkt 1.
  6. ↑ Gloria Artis dla Conrada Drzewieckiego [online], iap.pl, 23 sierpnia 2006 [dostęp 2026-04-07].
  7. ↑ Potrzeby i nowe zadania /w/ "Rzeczpospolita", nr 229, 1 października 1986, s. 8.
  8. ↑ Terpsychora nagroda Sekcji Tańca i Baletu. zasp.pl. [dostęp 2011-12-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-11)]. (pol.).
  9. ↑ Przegląd wydarzeń. Sierpień-październik 2009, w: Kronika Miasta Poznania, nr 4/2009, s. 540, ISSN 0137-3552.

Bibliografia

Linki zewnętrzne