Crandallit

Crandallit

okaz z Australii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	CaAl3(PO4)(PO3OH)(OH)6[1][2]
Twardość w skali Mohsa	5[1][2]
Przełam	nierówny/nieregularny[1][2]
Łupliwość	doskonała[1], wyraźna wg dwuścianu podstawowego[2]
Pokrój kryształu	słupkowy, igiełkowy[2], masywny[1]
Przezroczystość	przeświecający, nieprzezroczysty[1]
Układ krystalograficzny	trygonalny[1][2]
Właściwości mechaniczne	kruchy[1][2]
Gęstość	2,78–3,04 g/cm3[1][2]
Właściwości optyczne
Barwa	żółta, biała, szara, beżowa, kremowa[1][2]
Rysa	biała[1][2]
Połysk	półszklisty, woskowy, tłusty, jedwabisty, matowy, ziemisty[1], szklisty[2]
Współczynnik załamania	1,613–1,632 (jednoosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,011[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	8.BL.10[1]

Crandallit – minerał z gromady fosforanów^[1].

Krystalizuje w układzie trygonalnym^[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju słupkowym, igiełkowym oraz masywnym^[1][2]. Występuje w skupieniach promienistych^[2]. Jest minerałem kruchym, przeświecającym do przezroczystego^[1][2]. Posiada białą rysę oraz szklisty połysk^[1][2]. Częstymi zanieczyszczeniami w strukturze są stront, bar oraz żelazo^[1].

Występuje w szczelinach bogatych w fosfor osadów, głównie żelazistych^[1][2]. Spotykany ponadto w pegmatytach granitowych^[1]. Towarzyszą mu zwykle waryscyt, wardyt, afmit, wavellit, kwarc, turkus, baryt, senegalit oraz gordonit^[1][2].

Występuje głównie w Australii, Argentynie, Austrii, Belgii, Brazylii, Czechach, we Francji, Niemczech, na Węgrzech, Japonii, Rosji, Hiszpanii i USA (Alabama, Arkansas, Nevada, Utah, New Hampshire)^[1]. W Polsce występuje w Pustkowie Wilczkowskim w okolicach Kielc^[1].