Cricetini

	Cricetini
	G. Fischer, 1817
	; Chomik europejski (Cricetus cricetus)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ssaki
Podgromada	żyworodne
Infragromada	łożyskowce
Rząd	gryzonie
Podrząd	Supramyomorpha
Infrarząd	myszokształtne
Nadrodzina	myszowe
Rodzina	chomikowate
Podrodzina	chomiki
Plemię	Cricetini
	Typ nomenklatoryczny
	Cricetus Leske, 1779
Synonimy
	Cricetinorum G. Fischer, 1814; Cricetini G. Fischer, 1817; Cricetina: J.E. Gray, 1825; Cricetidæ: Chenu, 1854; Cricetinae: A. Murray, 1866; Criceti: Carus, 1868; Cricetidae: Rochebrune, 1883; Cricetini: Winge, 1887; Criceti: Winge, 1887; Cricetini: Simpson, 1945; Cricetoidea: Thaler, 1966;
Rodzaje
	6 rodzajów – zobacz opis w tekście
	6 rodzajów – zobacz opis w tekście

Cricetini – plemię ssaków podrodziny chomików (Cricetinae) w obrębie chomikowatych (Cricetidae).

Rozmieszczenie geograficzne

Do plemienia należą gatunki występujące w Palearktyce, od Europy Zachodniej do Korei, od południowej Syberii i Rosyjskiego Dalekiego Wschodu do wybrzeży Lewantu, Iran, Afganistan i Pakistan, północno-zachodnie Indie, Nepal i obszaru Sanjiangyuan w Chińskiej Republice Ludowej^[12].

Podział systematyczny

Do plemienia należą następujące rodzaje^[13]:

Cansumys G.M. Allen, 1928 – jedynym przedstawicielem jest Cansumys canus G.M. Allen, 1928 – lasochomik chiński
Tscherskia Ognev, 1914 – koreochomik
Allocricetulus Argyropulo, 1932 – chomiec
Cricetus Leske, 1779 – chomik – jedynym żyjącym współcześnie przedstawicielem jest Cricetus cricetus (Linnaeus, 1758) – chomik europejski
Nothocricetulus Lebedev, Bannikova, Neumann, Ushakova, Ivanova & Surov, 2018 – jedynym przedstawicielem jest Nothocricetulus migratorius (Pallas, 1773) – chomiczak szary
Cricetulus A. Milne-Edwards, 1867 – chomiczak

Przypisy

1 2 J.G. Fisher von Waldheim. De systemate Mammalium. „Mémoires de la Société impériale des naturalistes de Moscou”. 5, s. 372, 1817. (łac.).
↑ J.G. Fischer von Waldheim: Zoognosia tabulis synopticis illustrata: in usum praelectionum Academiae imperialis medico-chirugicae mosquensis edita. Cz. 3. Mosquae: Typis Nicolai S. Vsevolozsk, 1813, s. vi, 42. (łac.).
↑ J.E. Gray. An Outline of an Attempt at the Disposition of Mammalia into Tribes and Families, with a List of the Genera apparently appertaining to each Tribe. „Annals of Philosophy”. New Series. 10, s. 342, 1825. (ang.).
↑ J.Ch. Chenu: Encyclopédie d’histoire naturelle; ou, traité complet de cette science d’après les travaux des naturalistes les plus éminents de tous les pays et de toutes les époques: Buffon, Daubenton, Lacépède, G. Cuvier, F. Cuvier, Geoffroy Saint-Hilaire, Latreille, De Jussieu, Brongniart, etc.. Cz. 10: Rongeurs et pachydermes. Paris: Maresq, 1850, s. 174. (fr.).
↑ A. Murray: The Geographical Distribution of Mammals. London: Day and Son, 1866, s. 358. (ang.).
↑ J.V. Carus: Handbuch der Zoologie. Cz. 1: Wirbelthiere, Mollusken und Molluscoiden. Leipzig: Wilhelm Engelmann, 1868, s. 102. (niem.).
↑ A.T. de Rochebrune: Faune de la Sénégambie. Cz. 7: Mammifèrès. Paris: O. Doin, 1883, s. 66, 153. (fr.).
↑ Winge 1887 ↓, s. 109.
↑ Winge 1887 ↓, s. 125.
↑ G.G. Simpson. The principles of classification and a classification of mammals. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 85, s. 85, 1945. (ang.).
↑ L. Thaler. Les rongeurs fossiles du Bas-Languedoc dans leurs rapports avec l’histoire des faunes et la stratigraphie du Tertiaire d’Europe. „Mémoires du Muséum national d’Histoire naturelle”. Série C – Sciences de la Terre. 17, s. 137, 1966. (fr.).
↑ B. Kryštufek & G.I. Shenbrot: True Hamsters (Cricetinae) of the Palaearctic Region. Maribor: University of Maribor, University Press, 2025, s. 150. ISBN 978-961-286-940-3. (ang.).
↑ N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.2) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-06-22]. (ang.).

Bibliografia

H. Winge: Jordfundne og nulevendo Gnavore (Rodentia) fra Lagoa Santa, Minas Geraos, Brasilien. T. 1. Cz. 3. Kjöbenhavn: H. Hagerup, 1887, s. 1–200, seria: E Museo Lundii: En Samling af Afhandlinger om de i det indre Brasiliens Kalkstenshuler af Professor P. V. Lund udgravede og i don Lundske paiæontologiske Afdeling af Kjobenhavns Universitets zoologiske Museum opbevarede Dyre-og Menneskeknogler. (duń.).

[fis17-1] 1 2 J.G. Fisher von Waldheim. De systemate Mammalium. „Mémoires de la Société impériale des naturalistes de Moscou”. 5, s. 372, 1817. (łac.).

[fis14-2] J.G. Fischer von Waldheim: Zoognosia tabulis synopticis illustrata: in usum praelectionum Academiae imperialis medico-chirugicae mosquensis edita. Cz. 3. Mosquae: Typis Nicolai S. Vsevolozsk, 1813, s. vi, 42. (łac.).

[gray-3] J.E. Gray. An Outline of an Attempt at the Disposition of Mammalia into Tribes and Families, with a List of the Genera apparently appertaining to each Tribe. „Annals of Philosophy”. New Series. 10, s. 342, 1825. (ang.).

[che-4] J.Ch. Chenu: Encyclopédie d’histoire naturelle; ou, traité complet de cette science d’après les travaux des naturalistes les plus éminents de tous les pays et de toutes les époques: Buffon, Daubenton, Lacépède, G. Cuvier, F. Cuvier, Geoffroy Saint-Hilaire, Latreille, De Jussieu, Brongniart, etc.. Cz. 10: Rongeurs et pachydermes. Paris: Maresq, 1850, s. 174. (fr.).

[mur-5] A. Murray: The Geographical Distribution of Mammals. London: Day and Son, 1866, s. 358. (ang.).

[car-6] J.V. Carus: Handbuch der Zoologie. Cz. 1: Wirbelthiere, Mollusken und Molluscoiden. Leipzig: Wilhelm Engelmann, 1868, s. 102. (niem.).

[roch-7] A.T. de Rochebrune: Faune de la Sénégambie. Cz. 7: Mammifèrès. Paris: O. Doin, 1883, s. 66, 153. (fr.).

[CITEREFWinge1887[https://www.biodiversitylibrary.org/page/14663985_109]-8] Winge 1887 ↓, s. 109.

[CITEREFWinge1887[https://www.biodiversitylibrary.org/page/14664001_125]-9] Winge 1887 ↓, s. 125.

[sim-10] G.G. Simpson. The principles of classification and a classification of mammals. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 85, s. 85, 1945. (ang.).

[tha-11] L. Thaler. Les rongeurs fossiles du Bas-Languedoc dans leurs rapports avec l’histoire des faunes et la stratigraphie du Tertiaire d’Europe. „Mémoires du Muséum national d’Histoire naturelle”. Série C – Sciences de la Terre. 17, s. 137, 1966. (fr.).

[kry&she-12] B. Kryštufek & G.I. Shenbrot: True Hamsters (Cricetinae) of the Palaearctic Region. Maribor: University of Maribor, University Press, 2025, s. 150. ISBN 978-961-286-940-3. (ang.).

[mdd-13] N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.2) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-06-22]. (ang.).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]