Cuproskłodowskit

Cuproskłodowskit
	Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Cu[UO2]2[SiO3OH]2·6H2O; lub; Cu(UO2)2(SiO4)2(H3O)2·2H2O
Twardość w skali Mohsa	4
Przełam	nierówny
Łupliwość	dobra
Pokrój kryształu	słupkowy lub igiełkowy
Układ krystalograficzny	trójkośny
Gęstość	3,8
	Właściwości optyczne
Barwa	zielona, ciemnozielona, żółtozielona
Rysa	jasnozielona
Połysk	szklisty lub jedwabisty (skupienia włókniste), matowy
Współczynnik załamania	1,654–1,667 (dwuosiowy)
Inne	dwójłomność: 0,010–0,012
	Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	9.AK.10

Cuproskłodowskit (kuproskłodowskit, jachymowit) – minerał, krzemian uranylu^[3]. Występuje w strefach utleniania utworów zawierających minerały uranu.

Z cuproskłodowskitem może współwystępować uranofan, malachit, torbenit, oraz skłodowskit^[1]. Jest minerałem przezroczystym do przeświecającego^[1].

Nazwany na cześć Marii Skłodowskiej-Curie z przedrostkiem cupro od łacińskiej nazwy miedzi (cuprum). Nazwę tę nadał w 1933 belgijski mineralog Henri Buttgenbach^[3].

Występowanie

Jest minerałem bardzo rzadkim. Występuje w Kongo (Schaba), Czechach (Jáchymov), Polsce (Miedzianka), Niemczech, USA (Utah) i Maroku^[2].

Zastosowanie

minerał kolekcjonerski - należy go przechowywać w szczelnych, ołowianych pojemnikach chroniących przed promieniowaniem^[2].

Zobacz też

skłodowskit

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 8 Cuprosklodowskite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-07-06] (ang.).
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 JerzyJ. Żaba JerzyJ., Ilustrowana encyklopedia skał i minerałów, Chorzów: Wydawnictwa Videograf, 2014, s. 100, ISBN 978-83-7835-297-6 [dostęp 2024-04-02] (pol.).
1 2 Jerzy Gągol, Gertruda Herman: Polonica wśród minerałów i skał. Państwowy Instytut Geologiczny - Państwowy Instytut Badawczy [przedruk z "V Kielecki Festiwal Nauki. 16-26 września 2004 r. Prezentacje Festiwalowe" (K. Grysa , red.), Kielce, 2005]. [dostęp 2013-02-13].

Bibliografia

Rafał Siuda, Robert Borzęcki, Bożena Gołębiowska: Hałdy dawnego górnictwa w rejonie Miedzianki–Ciechanowic jako stanowiska dokumentacyjne unikatowej mineralizacji hipergenicznej. W: P.P. Zagożdżon, M. Madziarz (red.): Dzieje górnictwa – element europejskiego dziedzictwa kultury. T. 3. Wrocław: Historia Górnictwa na Wydziale Geoinżynierii, Górnictwa i Geologii Politechniki Wrocławskiej, 2010, s. 431-441.
cuproskłodowskit. Encyklopedie Teberii. [dostęp 2013-02-13].
Krzemiany, glinokrzemiany i borokrzemiany. redbor.pl. [dostęp 2013-02-13].

Linki zewnętrzne

Cuprosklodowskite Mineral Data. webmineral. [dostęp 2013-02-13].
Cuprosklodowskite. mindat.org. [dostęp 2013-02-13].

[mindat-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 Cuprosklodowskite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-07-06] (ang.).

[:0-2] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 JerzyJ. Żaba JerzyJ., Ilustrowana encyklopedia skał i minerałów, Chorzów: Wydawnictwa Videograf, 2014, s. 100, ISBN 978-83-7835-297-6 [dostęp 2024-04-02] (pol.).

[geoportal-3] 1 2 Jerzy Gągol, Gertruda Herman: Polonica wśród minerałów i skał. Państwowy Instytut Geologiczny - Państwowy Instytut Badawczy [przedruk z "V Kielecki Festiwal Nauki. 16-26 września 2004 r. Prezentacje Festiwalowe" (K. Grysa , red.), Kielce, 2005]. [dostęp 2013-02-13].

[1]

[2]

[3]