Cylinder (kapelusz)

Cylinder (szapoklak) z początku XX wieku
Prezydent Turcji Mustafa Kemal Atatürk w cylindrze i we fraku, 1925 r.

Cylinder (gr. kylindros, walec) – rodzaj wysokiego, sztywnego kapelusza z główką w kształcie walca i wąskim rondem.

Pierwszy cylinder został wyprodukowany w 1797 roku przez Johna Hetheringtona. Czarny, ozdobiony klejnotami i piórami szybko stał się modny głównie w Hiszpanii zarówno wśród mężczyzn, jak i kobiet[1]. Kapelusze te stały się jednak bardziej popularne w Europie dopiero po 1820 roku.

Stelaże cylindrów najczęściej pokrywane były atłasem lub (szczyt elegancji) skórą bobra i foki, rzadziej jedwabiem, aksamitem i filcem[1]. Najczęściej w kolorze czarnym, jednak w drugiej połowie XIX wieku noszono również kolorowe cylindry[2]. Istniały również cylindry dla dzieci, robione ze słomki[1].

W latach 30. XIX wieku, ozdobiony zwiewnym woalem był elementem stroju do jazdy konnej kobiet[2]. Cylindry były popularne jeszcze na przełomie XIX i XX wieku. Obecnie używany rzadko do stroju wieczorowego[1], jak również w jeździectwie w konkurencji ujeżdżenie. Rodzajem cylindra jest szapoklak[1].

Cylinder w kulturze

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Krystyna Kubalska-Sulkiewicz, Monika Bielska-Łach, Anna Manteuffel-Szarota: Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, s. 75, ISBN 978-83-01-12365-9.
  2. 1 2 Sztuka świata. Słownik terminów A-K. T. 17. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013, s. 137, ISBN 978-83-213-4726-4.

Bibliografia

  • Krystyna Kubalska-Sulkiewicz, Monika Bielska-Łach, Anna Manteuffel-Szarota: Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996. ISBN 83-01-11785-0.