Cynamonowiec Burmana

Cynamonowiec Burmana
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	rośliny
Podkrólestwo	rośliny zielone
Nadgromada	rośliny telomowe
Gromada	rośliny naczyniowe
Podgromada	rośliny nasienne
Nadklasa	okrytonasienne
Klasa	Magnoliopsida
Nadrząd	magnoliopodobne
Rząd	wawrzynowce
Rodzina	wawrzynowate
Rodzaj	cynamonowiec
Gatunek	cynamonowiec Burmana
	Nazwa systematyczna
	Cinnamomum burmanni (Nees & T.Nees) Blume; Bijdr. 569 1826
Synonimy
	Cinnamomum ammannii Lukman.; Cinnamomum burmanni var. angustifolium Meisn.; Cinnamomum burmanni var. chinense (Blume) Meisn.; Cinnamomum burmanni var. kiamis (Nees) Meisn.; Cinnamomum cassia Siebold (nom. illeg.); Cinnamomum chinense Blume; Cinnamomum dulce (Roxb.) Nees; Cinnamomum dulce (Roxb.) Sweet; Cinnamomum dulce var. ammannii Lukman.; Cinnamomum dulce var. sieboldii Lukman.; Cinnamomum dulce var. thunbergii Lukman.; Cinnamomum hainanense Nakai; Cinnamomum kiamis Nees (nom. illeg.); Cinnamomum macrostemon Hayata; Cinnamomum mindanaense Elmer; Cinnamomum mutabile Blume ex Miq.; Cinnamomum thunbergii Lukman.; Laurus burmanni Nees & T.Nees; Laurus dulcis Roxb.; Persea dulcis (Roxb.) Spreng.;
	Kategoria zagrożenia (CKGZ)
	; najmniejszej troski

Cynamonowiec Burmana, cynamonowiec jawajski^[5] (Cinnamomum burmanni (Nees & T.Nees) Blume) – gatunek rośliny z rodziny wawrzynowatych (Lauraceae Juss.). Występuje naturalnie w Indiach, Mjanmie (Birmie), Wietnamie, Indonezji, na Filipinach oraz w południowych Chinach (w prowincjach Guangdong, Junnan i Fujian oraz w regionie autonomicznym Kuangsi)^[6]. W 1934 roku introdukowany w Hawajach^[7].

Morfologia

Pokrój: Zimozielone drzewo dorastające do 14 m wysokości. Kora ma brązowoszarawą barwę. Gałęzie są nagie^[6].
Liście: Naprzemianległe lub prawie naprzeciwległe, rzadko naprzeciwległe. Mają kształt od owalnego do lancetowatego. Mierzą 6–11 cm długości oraz 2,5 cm szerokości. Są skórzaste, nagie. Nasada liścia jest lekko klinowa. Blaszka liściowa jest o krótko spiczastym wierzchołku. Ogonek liściowy jest nagi i dorasta do 5–12 mm długości^[6].
Kwiaty: Są niepozorne, obupłciowe, zebrane po kilka w luźne wiechy o szarawych i owłosionych osiach, rozwijają się w kątach pędów lub na prawie ich szczytach. Kwiatostany dorastają do 3–6 cm długości, podczas gdy pojedyncze kwiaty mają długość 4,5 mm. Są owłosione i mają zielonobiaławą barwę^[6].
Owoce: Mają jajowaty kształt, osiągają 8 mm długości i 5 mm szerokości^[6].

Biologia i ekologia

Rośnie w lasach i zaroślach. Występuje na wysokości do 2000 m n.p.m. Kwitnie od marca do kwietnia, natomiast owoce dojrzewają od października do listopada^[6].

Zastosowanie

Zmielona kora tego gatunku jest ważną^[6] przyprawą. Cynamon sumatrzański (cynamon Padang^[8]^[5]) charakteryzuje się największym poziomem kumaryn w korze, przez co może być toksyczny^[7].

Gęste i drobnoziarniste drewno cynamonowca Burmana wykorzystywane jest w budownictwie^[6].

Przypisy

↑ Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
↑ Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2009-06-01] (ang.).
1 2 Cinnamomum burmanni (Nees & T.Nees) Blume. The Plant List. [dostęp 2016-05-16]. (ang.).
↑ Cinnamomum burmanni, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
1 2 Marian Rejewski: Rośliny przyprawowe i używki roślinne. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1992, s. 46-52. ISBN 978-83-09-014843.
1 2 3 4 5 6 7 8 Cinnamomum burmanii. Plantes & botanique. [dostęp 2016-05-16]. (fr.).
1 2 Cynamon. W: Historia naturalna przypraw. Aleksander K. Smakosz (red.). Wyd. I. Wrocław: 2022, s. 18–19. ISBN 978-83-957703-8-8.
↑ Słownik towaroznawczy. Tom 2, C-E. Wacław Walewski (red.). Warszawa: Poskie Wydawn. Gospodarcze, 1953, s. 491. OCLC 162296370.

[Ruggiero-1] Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).

[apweb-2] Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2009-06-01] (ang.).

[tpl-3] 1 2 Cinnamomum burmanni (Nees & T.Nees) Blume. The Plant List. [dostęp 2016-05-16]. (ang.).

[iucn-4] Cinnamomum burmanni, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).

[Rejewski-5] 1 2 Marian Rejewski: Rośliny przyprawowe i używki roślinne. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1992, s. 46-52. ISBN 978-83-09-014843.

[peb-6] 1 2 3 4 5 6 7 8 Cinnamomum burmanii. Plantes & botanique. [dostęp 2016-05-16]. (fr.).

[Smakosz-7] 1 2 Cynamon. W: Historia naturalna przypraw. Aleksander K. Smakosz (red.). Wyd. I. Wrocław: 2022, s. 18–19. ISBN 978-83-957703-8-8.

[Walewski-8] Słownik towaroznawczy. Tom 2, C-E. Wacław Walewski (red.). Warszawa: Poskie Wydawn. Gospodarcze, 1953, s. 491. OCLC 162296370.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]