Czapla szarobrzucha

Czapla szarobrzucha
Ardea sumatrana[1]
Raffles, 1822
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

pelikanowe

Rodzina

czaplowate

Rodzaj

Ardea

Gatunek

czapla szarobrzucha

Synonimy
  • Ardea sumatrana sumatrana Raffles, 1822[2]
  • Ardea sumatrana mathewsae Mathews, 1912[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]

Zasięg występowania
Mapa występowania

Czapla szarobrzucha[4] (Ardea sumatrana) – gatunek dużego ptaka z rodziny czaplowatych (Ardeidae), zamieszkujący Azję Południowo-Wschodnią i Australazję. Nie jest zagrożony.

Systematyka

Gatunek ten opisał w 1822 roku Thomas Stamford Raffles, nadając mu nazwę Ardea sumatrana, która obowiązuje do tej pory[4][5]. Jako miejsce typowe autor wskazał Sumatrę[2][6]. Nie wyróżnia się podgatunków[2][5]. Z północnej Australii opisano podgatunek A. s. mathewsae[2], ale nie jest on obecnie uznawany[5].

Charakterystyka

Osobnik młodociany

Długość ciała 100–115 cm, długość dzioba około 183 mm; masa ciała 1300–2600 g[7]. Jest podobna do czapli purpurowej, ale jest od niej większa i ciemniejsza. Upierzenie ciemnoszare.

Lata powoli z esowato zgiętą szyją, co jest cechą charakterystyczną u czaplowatych i bąków, i odróżnia te ptaki od bocianów, żurawi i warzęch, które podczas lotu wyciągają szyję do przodu.

Zasięg występowania

Występuje od Mjanmy, Tajlandii i południowego Wietnamu po Filipiny, Indonezję, Papuę-Nową Gwineę i północną Australię[2].

Ekologia i zachowanie

Na siedliska wybiera wyspy, rafy koralowe, lasy namorzynowe, duże rzeki. Sporadycznie można ją znaleźć w głębi lądu przy płytkich zbiornikach wodnych.

Odżywia się, brodząc w płytkiej wodzie, łowiąc ryby długim, ostrym dziobem. Szukając pożywienia, czatuje nieruchomo lub powoli śledzi ofiarę.

Status

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje czaplę szarobrzuchą za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern)[3]. Liczebność populacji szacuje się na 12–73 tysięcy dorosłych osobników, a jej trend uznawany jest za spadkowy, choć niektóre populacje mogą być stabilne[3].

Przypisy

  1. ↑ Ardea sumatrana, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 Great-billed Heron (Ardea sumatrana). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-22)]. (ang.).
  3. 1 2 3 Ardea sumatrana, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
  4. 1 2 Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Ardeidae Leach, 1820 - czaplowate - Herons (Wersja: 2020-06-25). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2022-11-04].
  5. 1 2 3 F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v12.2). [dostęp 2022-11-04]. (ang.).
  6. ↑ T.S. Raffles. Second Part of the Descriptive Catalogue of a Zoological Collection made in the Island of Sumatra and its Vicinity. „Transactions of the Linnean Society of London”. 13 cz. 2, s. 325, 1822. (ang.).
  7. ↑ Handbook of the Birds of the World. Josep del Hoyo, Andrew Elliott & Jordi Sargatal (red.). T. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona: Lynx Edicions, 1992, s. 407. ISBN 84-87334-10-5. (ang.).

Linki zewnętrzne