Czesław Bartula
Czesław Jakub Bartula (ur. 27 czerwca 1924 w Nawsiu Kołaczyckim[1], zm. 10 września 2013 w Krakowie[2]) – polski językoznawca, profesor polonistyki i slawistyki.
Życiorys
Ukończyła studia na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w roku 1952. Stopień doktora uzyskał tamże w 1962, a habilitował się w roku 1968. Tytuł profesora otrzymał w roku 1982[3].
Był wykładowcą w WSP/ Akademii Świętokrzyskiej / Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, Uniwersytetu Jagiellońskiego i Uniwersytetu Pedagogicznego im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. Pełnił funkcję kierownika Zakładu Języka Polskiego (w latach 1974–1994) UJ, dyrektorem Instytutu Filologii Polskiej WSP (obecnie: Akademia Świętokrzyska im. Jana Kochanowskiego) w Kielcach (w latach 1990–1993)[3].
Był członkiem zespołu redakcyjnego prac Komisji Językoznawstwa PAN – Oddział w Krakowie (1988-1992)[3].
Jest autorem licznych prac z zakresu składni historycznej języka polskiego, języka staro-cerkiewno-słowiańskiego i prasłowiańskiego. Podręcznik prof. Bartuli „Podstawowe wiadomości z gramatyki staro-cerkiewno-słowiańskiej” (1981) wszedł do kanonu akademickiej literatury językoznawczej[4].
Nagrody i wyróżnienia
Na podstawie[3]:
- Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki (1982)
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1983)
- Medal Komisji Edukacji Narodowej (1985)
- Odznaka i Tytuł "Zasłużony Działacz Kultury" (19990
Przypisy
- ↑ Biogram [online], Biblioteka Jagiellońska Uniwersytetu Jagiellońskiego [dostęp 2020-05-03] (pol.).
- ↑ Czesław Bartula [online], Nekrologi: Dziennik Polski [dostęp 2020-05-03] (pol.).
- 1 2 3 4 Złota Księga Nauk Humanistycznych. Helion: Gliwice 2004, s. 18.
- ↑ Zmarł prof. zw. dr hab. Czesław Bartula [online], Instytut Literaturoznawstwa i Językoznawstwa [dostęp 2020-05-03] (pol.).