Dagmar Fuhrmann

lekkoatletyka
Dagmar Fuhrmann
Data i miejsce urodzenia

6 kwietnia 1954
Höchst

Wzrost

171 cm

Dorobek medalowy
Reprezentacja  RFN
Halowe mistrzostwa Europy
złotoRotterdam 1973sztafeta 4 × 2 okrążenia

Dagmar Fuhrmann z domu Jost (ur. 6 kwietnia 1954 w Höchst[1]) – niemiecka lekkoatletka, sprinterka, halowa mistrzyni Europy z 1973. W czasie swojej kariery reprezentowała Republikę Federalną Niemiec.

Specjalizowała się w biegu na 400 metrów. Zdobyła złoty medal w sztafecie 4 × 2 okrążenia na halowych mistrzostwach Europy w 1973 w Rotterdamie (sztafeta RFN biegła w składzie: Jost, Erika Weinstein, Annelie Wilden i Gisela Ellenberger)[2.1]. Zajęła 5. miejsce w sztafecie 4 × 400 metrów na mistrzostwach Europy w 1974 w Rzymie[3.1].

18 lipca 1975 w Durham ustanowiła rekord świata w sztafecie 4 × 440 jardów wynikiem 3:30,3 (sztafeta RFN biegła w składzie: Christiane Krause, Jost, Erika Weinstein i Elke Barth)[4]. Odpadła w półfinale biegu na 400 metrów na halowych mistrzostwach Europy w 1976 w Monachium[2.2].

Odpadła w ćwierćfinale biegu na 400 metrów i zajęła 5. miejsce w finale sztafety 4 × 400 metrów na igrzyskach olimpijskich w 1976 w Montrealu[1]. Na mistrzostwach Europy w 1978 w Pradze odpadła w półfinale biegu na 400 metrów[3.2].

Fuhrmann była mistrzynią RFN w biegu na 400 metrów w 1977, wicemistrzynią na tym dystansie w 1976 oraz brązową medalistką w 1974 i 1975[5]. W hali była mistrzynią RFN w biegu na 400 metrów w 1978, wicemistrzynią w tej konkurencji w 1976 i 1977 oraz brązową medalistką w 1973 i 1974[6], a także brązową medalistką w biegu na 200 metrów w 1975[7].

Podczas igrzysk olimpijskich w 1976 dwukrotnie poprawiała rekord RFN w sztafecie 4 × 400 metrów do wyniku 3:25,71[8].

Rekord życiowy Fuhrmann w biegu na 400 metrów wynosił 51,51 s, ustanowiony 20 sierpnia 1976 w Berlinie[9].

Przypisy

  1. 1 2 Dagmar Fuhrmann [online], olympedia.org [dostęp 2020-07-12] (ang.).
  2. European Athletics Indoor Championships – Glasgow 2019, Statistics Handbook [online], European Athletics [dostęp 2019-07-01] [zarchiwizowane z adresu 2020-11-03] (ang.).
    1. ↑ S. 433.
    2. ↑ S. 445.
  3. Berlin 2018 Leichtatletik – EM Statistics Handbook [online], European Athletics [dostęp 2019-07-01] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-14] (ang.).
    1. ↑ S. 553.
    2. ↑ S. 558.
  4. ↑ Progression of IAAF World Records. 2015 Edition [online], IAAF, s. 302 [dostęp 2019-08-19] (ang.).
  5. ↑ Leichtathletik – Deutsche Meisterschaften (400m – Damen) [online], Sport-Komplett.de [dostęp 2019-07-01] (niem.).
  6. ↑ Deutsche Hallen – Leichtathletik – Meisterschaften (400m – Damen) [online], Sport-Komplett.de [dostęp 2019-07-01] (niem.).
  7. ↑ Deutsche Hallen – Leichtathletik – Meisterschaften (200m – Damen) [online], Sport-Komplett.de [dostęp 2019-07-01] (niem.).
  8. ↑ Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 371. ISBN 978-83-62033-30-0. (ang.).
  9. ↑ Dagmar Fuhrmann (neé Jost) [online], Track and Field Statistics [dostęp 2019-07-01] (ang.).