Dai Zhen

Dai Zhen
Ilustracja
Nazwisko chińskie
Pismo uproszczone

戴震

Pismo tradycyjne

戴震

Hanyu pinyin

Dài Zhèn

Wade-Giles

Tai Chen

Dai Zhen (ur. 1724, zm. 1777[1]) – uczony z czasów dynastii Qing. Uznawany jest za jednego z najwybitniejszych konfucjanistów tego okresu[2].

Pochodził z prowincji Anhui. Nie zdał egzaminów urzędniczych, co uniemożliwiło mu karierę w aparacie administracyjnym. Tytuł urzędnika – literata otrzymał dopiero w wyniku osobistej interwencji cesarza Qianlonga w 1775[3].

Twierdził, że konfucjanizm został zniekształcony już za panowania dynastii Qin oraz dynastii Han, w związku z tym jego późniejsze nauki stały się błędnym konfucjanizmem (wei ru)[4.1]. Uznając ogromne znaczenie filologicznych badań nad tekstami klasycznymi zajmował się ich analizą krytyczną[4.2]. Był jednym ze współtwórców kompilacji Wszelkie księgi z czterech rozdziałów[5].

Przypisy

  1. ↑ Historia nowożytna Chin. Warszawa: Wyd. "Książka i Wiedza", 1979, s. 674.
  2. ↑ Encyklopedia historyczna świata. T. III. Kraków: Agencja Publicystyczno-Wydawnicza Opres, 2000, s. 270. ISBN 83-85909-61-3.
  3. ↑ Federico Avanzini: Religie Chin. Kraków: Wydawnictwo WAM, 2004, s. 116. ISBN 83-7318-324-8.
  4. Xinzhong Yao: Konfucjanizm. Wprowadzenie. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2009. ISBN 978-83-233-2602-1.
    1. ↑ S. 247.
    2. ↑ S. 248.
  5. ↑ Mieczysław Jerzy Künstler: Sprawa Konfucjusza. Warszawa: Iskry, 1983, s. 276. ISBN 83-207-0515-0.

Linki zewnętrzne

  • Frank Y.C. Chong, Chris Fraser, Dai Zhen, [w:] Stanford Encyclopedia of Philosophy, CSLI, Stanford University, 2 maja 2025, ISSN 1095-5054 [dostęp 2025-05-10] (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.