Dakrydium

Dakrydium
	; Dacrydium cupressinum
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	rośliny
Podkrólestwo	rośliny zielone
Nadgromada	rośliny telomowe
Gromada	rośliny naczyniowe
Podgromada	rośliny nasienne
Nadklasa	nagonasienne
Klasa	iglaste
Rząd	araukariowce
Rodzina	zastrzalinowate
Rodzaj	dakrydium
	Nazwa systematyczna
	Dacrydium Sol. ex Lamb.; Descr. Pinus 1(2): 93-94 (1806)
	Typ nomenklatoryczny
	D. cupressinum Solander ex A. B. Lambert
Synonimy
	Corneria A.V.Bobrov & Melikyan; Gaussenia A.V.Bobrov & Melikyan; Metadacrydium Baum.-Bod. ex Melikyan & A.V.Bobrov;
	Corneria A.V.Bobrov & Melikyan; Gaussenia A.V.Bobrov & Melikyan; Metadacrydium Baum.-Bod. ex Melikyan & A.V.Bobrov;

Dakrydium^[5], obłuszyn, łzawnik^[6] (Dacrydium) – rodzaj drzew i krzewów z rodziny zastrzalinowatych (Podocarpaceae). Obejmuje 21 gatunków^[3]. Przedstawiciele występują na obszarach pod wpływem klimatu subtropikalnego od Azji południowo-wschodniej poprzez Australię po zachodnią część Ameryki Południowej. Należą tu zarówno rośliny dwupienne, jak i (rzadziej) jednopienne^[7]. Zawierają w drewnie toksyczny sok, który w przypadku skaleczenia drzewa barwi korę na czarno^[5].

Morfologia

Pokrój: Do rodzaju należą zarówno okazałe drzewa (D. cupressinum do 50 m wysokości), jak i niewielkie krzewy (w tym płożący i osiągający do 12 cm wysokości D. laxifolium).
Liście: Młodociane liście są szpilkowate. Liście właściwe są łuskowate i przylegające do pędów lub szpilkowate i odstające. Ułożone są skrętolegle na pędach.
Organy generatywne: Wydłużone strobile męskie wyrastają w kątach liści w górnej części korony. Strobile żeńskie wzniesione, wyrastają na końcach pędów, czasem schowane są wśród liści. Makrosporofile są czerwone. Pojedynczy zalążek znajduje się na dnie kubeczkowatej osnówki.
Nasiona: Powstają pojedynczo w strobilach żeńskich. Są owalne i pozbawione skrzydełek^[7].

Systematyka

Jeden z rodzajów rodziny zastrzalinowatych (Podocarpaceae).

Wykaz gatunków^[3]

Dacrydium araucarioides Brongn. & Gris
Dacrydium balansae Brongn. & Gris
Dacrydium beccarii Parl. – dakrydium Bekariego^[5]
Dacrydium comosum Corner
Dacrydium cornwallianum de Laub.
Dacrydium cupressinum Sol. ex Lamb.
Dacrydium elatum (Roxb.) Wall. ex Hook.
Dacrydium ericoides de Laub.
Dacrydium gibbsiae Stapf
Dacrydium gracile de Laub.
Dacrydium guillauminii J.Buchholz
Dacrydium leptophyllum (Wasscher) de Laub.
Dacrydium lycopodioides Brongn. & Gris
Dacrydium magnum de Laub.
Dacrydium medium de Laub.
Dacrydium nausoriense de Laub.
Dacrydium nidulum de Laub.
Dacrydium novoguineense Gibbs
Dacrydium pectinatum de Laub.
Dacrydium spathoides de Laub.
Dacrydium × suprinii Nimsch
Dacrydium xanthandrum Pilg.

Przypisy

↑ Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2021-03-26] (ang.).
↑ M.J.M.M.J.M. Christenhusz M.J.M.M.J.M. i inni, A new classification and linear sequence of extant gymnosperms, „Phytotaxa”, 19 (1), 2011, s. 55–70, DOI: 10.11646/phytotaxa.19.1.3 (ang.).
1 2 3 4 Dacrydium Sol. ex Lamb., [w:] Plants of the World online [online], Royal Botanic Gardens, Kew [dostęp 2026-05-17] .
↑ Index Nominum Genericorum (ING). Smithsonian National Museum of Natural History. [dostęp 2011-12-03]. (ang.).
1 2 3 Jolanta i KarolJ.K. Węglarscy Jolanta i KarolJ.K., Rośliny dalekiej Azji, Poznań: Bogucki Wydawnictwo Naukowe, 2006, s. 105, ISBN 83-60247-27-7 .
↑ Józef Rostafiński: Słownik polskich imion rodzajów oraz wyższych skupień roślin, poprzedzony historyczną rozprawą o źródłach. Kraków: Akademia Umiejętności, 1900. (pol.).
1 2 John Silba: Encyclopedia coniferae. Corvallis, Oregon, USA: Harold N. Moldenkeand, Alma L. Moldenke, 1986, s. 69, seria: Phytologia Memoirs.

[ruggiero-1] Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2021-03-26] (ang.).

[christenhusz2011-2] M.J.M.M.J.M. Christenhusz M.J.M.M.J.M. i inni, A new classification and linear sequence of extant gymnosperms, „Phytotaxa”, 19 (1), 2011, s. 55–70, DOI: 10.11646/phytotaxa.19.1.3 (ang.).

[powo-3] 1 2 3 4 Dacrydium Sol. ex Lamb., [w:] Plants of the World online [online], Royal Botanic Gardens, Kew [dostęp 2026-05-17] .

[ing-4] Index Nominum Genericorum (ING). Smithsonian National Museum of Natural History. [dostęp 2011-12-03]. (ang.).

[wegl-5] 1 2 3 Jolanta i KarolJ.K. Węglarscy Jolanta i KarolJ.K., Rośliny dalekiej Azji, Poznań: Bogucki Wydawnictwo Naukowe, 2006, s. 105, ISBN 83-60247-27-7 .

[rostafinski-6] Józef Rostafiński: Słownik polskich imion rodzajów oraz wyższych skupień roślin, poprzedzony historyczną rozprawą o źródłach. Kraków: Akademia Umiejętności, 1900. (pol.).

[silba-7] 1 2 John Silba: Encyclopedia coniferae. Corvallis, Oregon, USA: Harold N. Moldenkeand, Alma L. Moldenke, 1986, s. 69, seria: Phytologia Memoirs.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]