Damian Kalbarczyk

Damian Szczepan Kalbarczyk (ur. 1 stycznia 1950[1] w Mierzwiączce[2]) – polski publicysta, związany z pismem Res Publica, twórca programu telewizyjnego Obserwator, pierwszy dyrektor Instytutu Adama Mickiewicza.

Życiorys

Jest absolwentem Wydziału Chemii Uniwersytetu Warszawskiego[3]. Od 1976 uczestniczył w seminarium poświęconemu historii idei, które prowadził Jerzy Jedlicki, w 1979 został członkiem redakcji nowo powstałego, wydawanego poza cenzurą pisma Res Publica[4][5], był zastępcą redaktora naczelnego Marcina Króla[1]. W tym czasie został także stypendystą Towarzystwa Kursów Naukowych[1]. Pod pseudonimem Paweł Bodnar wydał w 1980 poza cenzurą wybór pism Tomáša Masaryka[6], a w 1981 oficjalnie wybór Wskrzesić Polskę, zbawić świat. Antologia polskiej chrześcijańskiej myśli społeczno-radykalnej 1831-1864[6]. Od 13 grudnia 1981 do 23 grudnia 1982 był internowany[1].

W latach 80. był członkiem redakcji miesięcznika Znak[7]. Był członkiem działającej w latach 1983-1984 Grupy Publicystów Politycznych, która z pozycji konserwatywnych poszukiwała możliwego kompromisu z partią rządzącą w imię interesu państwowego jako wartości nadrzędnej. W jej ramach ogłosił tekst Opozycja jako "sumienie państwowe"[8][9][10]. W 1984 został członkiem Klubu Myśli Politycznej „Dziekania” założonego przez Stanisława Stommę[11][12]. w 1986 wydał w obiegu oficjalnym tom Rzeczpospolita przyjaciół. Wybór pism społecznych i politycznych Edwarda Abramowskiego[6]. W latach 1987–1992 był członkiem redakcji reaktywowanego pisma Res Publica, w 1992 wszedł w skład zespołu redakcyjnego (poza ścisłą redakcją) pisma Res Publica Nowa[13].

Od września 1990 kierował w Telewizji Polskiej programem informacyjnym Obserwator, w zamierzeniu alternatywnym wobec Wiadomości. Po zawieszeniu w lutym 1991 programu jako krytycznego wobec prezydenta Lecha Wałęsy odszedł z TVP i został redaktorem naczelnym dziennika Obserwator Codzienny, który ukazywał się do maja 1992[14][15][16]. W kolejnych latach był m.in. jednym z szefów Inforadia (przed rozpoczęciem nadawania przez tę rozgłośnię), szefem działu politycznego Sztandaru, szefem działu kulturalnego Życia[17][18], w latach 2000–2002 dyrektorem Instytutu Adama Mickiewicza[19][20].

W kolejnych latach został inwestorem na rynkach kapitałowych[3]. Jest wiceprezesem powstałej w 2011 Fundacji Jerzego Turowicza[21].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Baza internowanych: Kalbarczyk Damian Szczepan
  2. ↑ Kto był kim w drugim obiegu? Słownik pseudonimów pisarzy i dziennikarzy 1976-1989, wyd. IBL, Warszawa 1995, s. 207
  3. 1 2 Sterling Angels: Zespół
  4. ↑ Andrzej Friszke Opozycja polityczna w PRL 1945-1989, wyd. Aneks, Londyn 1994, s. 515
  5. ↑ Marcin Król Nieco z boku. Autobiografia niepolityczna, wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 2008, s. 145
  6. 1 2 3 Lewica Ewangelią silna? – rozmowa z Damianem Kalbarczykiem
  7. ↑ Jerzy Poniewierski Dekada czwarta (1976–1986): Wybór Papieża i doświadczenie „Solidarności”
  8. ↑ Jan Skórzyński Rewolucja Okrągłego Stołu, wyd. Znak, Kraków, 2009, s. 32
  9. ↑ Konrad Knoch Pisma liberalne drugiego obiegu w Polsce w latach 1979-1990, wyd. IPN, Warszawa 2015, s. 261
  10. ↑ Tomasz Sikorski O kształt polityki polskiej. Oblicze ideowo-polityczne i działalność Ruchu Młodej Polski (1979-1989), wyd. Adam Marszałek, Toruń-Szczecin 2011, s. 234
  11. ↑ Tomasz Sikorski O kształt polityki polskiej. Oblicze ideowo-polityczne i działalność Ruchu Młodej Polski (1979-1989), wyd. Adam Marszałek, Toruń-Szczecin 2011, s. 392
  12. ↑ Radosław Ptaszyński Dialog i złoty środek. Klub Myśli Politycznej „Dziekania”. 1984-1989, w: W poszukiwaniu programu. Studia i szkice z dziejów opozycji politycznej w PRL 1976-1989, wyd. IPN, Wrocław-Warszawa 2020, s. 168
  13. ↑ Pisma kulturalne w Polsce po 1989 roku. Leksykon, wyd. Śląsk, Katowice 2009, s. 253, 255
  14. ↑ Łukasz Perzyna Liczył się news, nie żaden etos
  15. ↑ Łukasz Perzyna "Obserwator Codzienny" czyli jak odpłynęła szansa na pluralizm
  16. ↑ Teresa Bochwic III Rzeczpospolita w odcinkach. Kalendarium wydarzeń styczeń 1989-maj 2004, wyd. Arcana, Kraków 2005, s. 60
  17. ↑ Archiwum Polityki: Dział kadr (19 lutego 2000)
  18. ↑ Julia Sulivan GWR Fails In Bid To Win Warsaw Licence, w: Music & Media. Europe's Radio-Active Newsweekly (Tom 12, nr 3, 21 stycznia 1995), s. 3
  19. ↑ Instytut Adama Mickiewicza
  20. ↑ PiS protestuje przeciwko dymisjom w IAM
  21. ↑ Fundacja Jerzego Turowicza. Struktura
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.