Daniel Cámpora

Daniel Cámpora
Ilustracja
Daniel Cámpora, Drezno 2008
Data i miejsce urodzenia

30 czerwca 1957
San Nicolás de los Arroyos

Obywatelstwo

Argentyna

Tytuł szachowy

arcymistrz (1986)

Ranking FIDE

2397 (01.07.2022)

Ranking krajowy FIDE

28[1]

Daniel Hugo Cámpora (ur. 30 czerwca 1957 w San Nicolás de los Arroyos) – argentyński szachista, arcymistrz od 1986 roku.

Kariera szachowa

Pierwszy znaczący sukces odniósł w roku 1975, zdobywając tytuł mistrza kraju w kategorii juniorów [2]. W 1976 podzielił IV miejsce w rozegranych w Groningen mistrzostwach świata juniorów do lat 20[3]. W ciągu kilku lat awansował do ścisłej czołówki argentyńskich szachistów. Pomiędzy 1978 a 2008 rokiem dziewięciokrotnie reprezentował narodowe barwy na szachowych olimpiadach (w tym 4 razy na I szachownicy), w roku 1994 w Moskwie zdobywając dwa indywidualne medale: złoty za najlepszy indywidualny wynik na I szachownicy (7½ pkt z 9 partii) oraz srebrny za uzyskany wynik rankingowy[4]. Jest czterokrotnym medalistą indywidualnych mistrzostw Argentyny: dwukrotnie złotym (1986, 1989)[5] oraz dwukrotnie srebrnym (1978, 1987). Dwukrotnie wystąpił w rozegranych systemem pucharowym turniejach o mistrzostwo świata: w roku 2001 wyeliminował w I rundzie Nigela Shorta, a w II przegrał z Jaanem Ehlvestem[6], natomiast w 2004 w I rundzie został wyeliminowany przez Walerija Filippowa[7].

Wielokrotnie startował w międzynarodowych turniejach, sukcesy odnosząc m.in. w Santiago (1980, I m.), Tuzli (1983, I m.)[8], Pančevie (1985, I m.)[9], Niszu (1985, I m.)[10], Bernie (1987, dz. I m. wraz z Jefimem Gellerem i 1989, III m. za Michaiłem Gurewiczem i Leonidem Judasinem), Biel/Bienne (1987, III m. za Borisem Gulko i Olegiem Romaniszynem i 1991, turniej Mix, I m.), São Paulo (1993, dz. II m. za Julio Grandą Zunigą)[11], Elgoibarze (1995 i 1996[12], w obu przypadkach dz. I m.), San Roque (1996, III m. za Jaanem Ehlvestem i Zurabem Azmaiparaszwili), Vila Real de Santo António (1998, dz. I m. wraz z Branko Damljanoviciem)[13], Dos Hermanas (2001, turniej B, I m.)[14], Andorze (2001, dz. I m.)[15], Cali (2001, mistrzostwa panamerykańskie, dz. III m.), Asunción (2003, turniej strefowy, II m. za Rubenem Felgaerem)[16], Santo Domingo (2003, dz. I m.), Calvii (2005, dz. II m. za Christianem Bauerem), Grenadzie (2006, dz. I m.), Sewilli (2006, dz. I m. wraz z Kevinem Spraggettem i Draganem Paunoviciem[17] i 2007, dz. I m. wraz z Karelem van der Weide[18]) oraz Kantabrii (2008, dz. II m. za Ilmarsem Starostitsem).

Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 lipca 1992, z wynikiem 2565 punktów dzielił wówczas 89-98. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 1. miejsce wśród argentyńskich szachistów[19].

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.