Daniel Casper von Lohenstein

Daniel Casper von Lohenstein
Ilustracja
D. C. von Lohenstein
Data i miejsce urodzenia

25 stycznia 1635
Niemcza

Data i miejsce śmierci

28 kwietnia 1683
Wrocław

Narodowość

niemiecka

Język

niemiecki

Alma Mater

Uniwersytet w Tybindze

Dziedzina sztuki

literatura

Epoka

XVII w., barok śląski

Gatunek

poezja

Herb von Lohenstein nad wejściem do pałacu w Konarach

Daniel Casper von Lohenstein, właśc. Daniel Caspar (ur. 25 stycznia 1635 w Niemczy, zm. 28 kwietnia 1683 we Wrocławiu) – niemiecki pisarz i poeta, przedstawiciel śląskiego baroku[1].

Życiorys

od 1648 roku w gimnazjum. W 1651 podjął studia prawnicze na Uniwersytecie w Lipsku. W 1653 przeniósł się do Tybingi, gdzie w 1655 uzyskał stopień doktora. Odbywał podróże edukacyjne do Szwajcarii, Holandii (Lejda, Utrecht), do Hamburga. Druga podróż wiodła przez Graz, Wiedeń na Węgry[1].

Jako nauczyciel synów pułkownika na dworze książęcym otrzymał dobra ziemskie od księżnej Luizy z Brzegu[1].

W 1657 zamieszkał we Wrocławiu, gdzie do 1668 pracował na stanowisku adwokata. W tymże roku ożenił się. Zyskał uznanie jako prawnik, ale też jako autor tragedii dla teatru szkolnego we Wrocławiu i autor utworów lirycznych[1].

Odnosił sukcesy jako dyplomata, został radcą rządowym księstwa Oleśnica, radcą cesarskim. Od 1670 był członkiem senatu miasta Wrocław[2].

Twórczość

Lohenstein zaliczany jest do przedstawicieli grupy poetyckiej zwanej drugą szkołą śląską (Zweite Schlesische Schule), razem z takimi pisarzami jak Hans Aßmann Freiherr von Abschatz, Andreas Gryphius, Gottfried Benjamin Hancke oraz Christian Hoffmann von Hoffmannswaldau. Jest autorem wierszy, utworów dramatycznych, głównie tragedii. W 18- tomowej powieści Arminius (od 1689, nowe wyd. 1973) Germanie są przedstawieni jako ludzie prostolinijni, kochający wolność, w odróżnieniu od Rzymian, których autor określa jako ludzi fałszywych i zniewolonych[2].

Przez przedstawicieli oświecenia twórczość Lohensteina była oceniana negatywnie, zarzucano mu przesadny patos[2].

Dzieła

  • Ibrahim, 1649/1650 (publikacja pośmiertna w 1685)
  • Cypress-Tafel, 1652
  • Denk- und Dankaltar, 1652
  • Ibrahim, Trauerspiel, 1653
  • Rechtsstreit der Schönheit und Freundlichkeit, 1657
  • Trauer- und Trostgedanken, 1658
  • Schuldiges Ehren-Gedächtnis, 1660
  • Cleopatra, Drama, 1661
  • Redender Totenkopf, 1662
  • Erlangte Ewigkeit, 1664
  • Agrippina, 1665
  • Epicharis, 1665
  • Ibrahim Sultan, 1673
  • Blumen, Gedichte, 1680
  • Geistliche Gedanken, 1680
  • Trauer- und Lustgedichte, 1680
  • Sophonisbe, 1680
  • Großmütiger Feldherr Arminius, 1689-90

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Deutsche Biographie, Lohenstein, Daniel von - Deutsche Biographie [online], www.deutsche-biographie.de [dostęp 2026-05-27] (niem.).
  2. 1 2 3 Lohenstein, Daniel Casper von (eigentlich Daniel Casper) – Kulturstiftung [online] [dostęp 2026-05-27] (niem.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.