Danuta Maksymowicz-Jarocka
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Zespół artystyczny | |
| Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie (1967–2003) | |
Danuta Anna Maksymowicz-Jarocka (ur. 15 marca 1942 w Mielcu) – aktorka teatralna, filmowa, i telewizyjna.
Życiorys
Urodziła się jako córka Władysława i Stanisławy z domu Leyko. Ukończyła Liceum Ogólnokształcące nr 27 w Mielcu, maturę zdała w 1960[1]. W 1966 ukończyła studia na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie. W tym samym roku zadebiutowała w teatrze. W latach 1966–1967 występowała w Teatrze Rapsodycznym w Krakowie. W latach 1967–2003 występowała w Starym Teatrze w Krakowie[2]. Występowała w spektaklach w reżyserii Jerzego Jarockiego, Andrzeja Wajdy, Krystiana Lupy, Jerzego Markuszewskiego, Zygmunta Hübnera, Jerzego Nowaka, Konrada Swinarskiego, Mieczysława Kotlarczyka[3][4].
Była trzecią żoną Jerzego Jarockiego[5][6][7].
Filmografia
- 1970: Klątwa (spektakl telewizyjny), Chór
- 1971: W sprawie fizyka Roberta Oppenheimera (spektakl telewizyjny) jako sekretarka
- 1971: Trąd jako dziewczyna Matusiaka
- 1971: Podróż za jeden uśmiech (serial telewizyjny) jako młoda kelnerka w ośrodku „Kmita”, odc. 7
- 1973: Zakłócenia w odbiorze (spektakl telewizyjny) jako Rita
- 1973: Legenda o Liczyrzepie (spektakl telewizyjny) jako Emnilda, księżniczka śląska
- 1973: Gadające zwierciadło (spektakl telewizyjny) jako Jachna
- 1973: Fernando i humaniści jako asystentka reżysera
- 1974: To ja zabiłem jako Anna Barańczyk, ofiara zabójstwa
- 1974: O królu Kalasantym, Hanusi i zaczarowanym królewiczu (spektakl telewizyjny) jako Narratorka, Hanusia, Echo
- 1978: 80 huszar
- 1980: Z biegiem lat, z biegiem dni (serial telewizyjny) jako Basia, żona Józia Chomińskiego, odc. 8
- 1983: Dziady (spektakl telewizyjny) jako Panna I
- 1987: Życie jest snem (spektakl telewizyjny) jako Estrella
- 1992: Ślub (spektakl telewizyjny) jako Matka i Królowa
- 1997: Teatr niekonsekwencji (spektakl telewizyjny)
- 1999: Grzebanie (spektakl telewizyjny) jako Matka, Siostra Barbara
Źródło[2].
Przypisy
- 1 2 Litera M (MA-MARZ). encyklopedia.mielec.pl. [dostęp 2025-11-10]. [zarchiwizowane z tego adresu].
- 1 2 Danuta Maksymowicz. filmpolski.pl. [dostęp 2025-10-31]. [zarchiwizowane z tego adresu].
- ↑ Danuta Maksymowicz-Jarocka, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Osoby) [dostęp 2025-10-31] [zarchiwizowane z adresu 2025-10-31].
- ↑ Danuta Maksymowicz. stary.pl. [dostęp 2025-10-31]. [zarchiwizowane z tego adresu].
- ↑ Danuta Maksymowicz-Jarocka: Miałam trudne, ale i piękne życie. film.interia.pl, 6 sierpnia 2015. [dostęp 2025-10-31]. [zarchiwizowane z tego adresu].
- ↑ Wacław Krupiński: Musi ocalić świat męża. Ale na razie nie może pojąć, dlaczego odszedł.... dziennikpolski24.pl, 2 listopada 2013. [dostęp 2025-10-31]. [zarchiwizowane z tego adresu].
- ↑ W szufladach reżysera Jerzego Jarockiego został cały jego świat. encyklopediateatru.pl, 23 grudnia 2016. [dostęp 2025-10-31]. [zarchiwizowane z tego adresu].
Bibliografia
- Elżbieta Konieczna: Jerzy Jarocki. Biografia. Kraków: Znak, 2018.
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia Danuty Maksymowicz-Jarockiej [online], fototeka.fn.org.pl [dostęp 2025-10-31].