Dariusz Dekański

Dariusz Aleksander Dekański (ur. 12 grudnia 1961 w Nowym Dworze Gdańskim^[2], zm. 7 listopada 2018^[3]) – polski historyk (mediewista), doktor habilitowany nauk humanistycznych, wykładowca Uniwersytetu Gdańskiego.

W 1985 ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Gdańskim. Pracę magisterską, zatytułowaną Dzieje opactwa w Oliwie w latach 1300–1342, napisaną pod kierunkiem prof. Jana Powierskiego, obronił 28 czerwca 1985 uzyskując tytuł magistra ze specjalizacją archiwalną^[2]. W latach 1985–1989 pracownik Biblioteki Polskiej Akademii Nauk w Gdańsku. Od 1989 był zatrudniony w Zakładzie Historii Średniowiecza na Wydziale Historycznym UG. W 1996 uzyskał doktorat na podstawie pracy pt. Święty Jacek. Biografia historyczna (promotor – Jan Powierski)^[4]. W 2013 uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt. Polskie środowisko toruńsko-pelplińskich mediewistów XIX i początku XX wieku. Najwybitniejsi przedstawiciele- kierunki badań- ośrodek naukowy^[1].

Był specjalistą w zakresie historii instytutów życia konsekrowanego, w tym zakonów mnisich (głównie cystersów), jak i mendykanckich (głównie dominikanów)^[3]. Interesował się także dziejami polskiej i niemieckiej historiografii pomorsko-pruskiej XIX i początku XX wieku^[4].

Zmarł 7 listopada 2018. Został pochowany 9 listopada tego samego roku na cmentarzu w Nowym Porcie w Gdańsku^[3]

• Spisy członków konwentów zakonnych Pomorza Gdańskiego do 1309 roku, Gdańsk 1994,
• Początki zakonu dominikanów prowincji polsko-czeskiej (pokolenie św. Jacka w Zakonie), Gdańsk 1999,
• Polskie środowisko toruńsko-pelplińskich mediewistów XIX i początku XX wieku. Najwybitniejsi przedstawiciele-kierunki badań-ośrodek naukowy, Gdańsk 2009.

Ponadto był współredaktorem kilku opracowań i autorem kilkudziesięciu artykułów naukowych zamieszczanych w czasopismach polskich i zagranicznych.