Dasypodini

Dasypodini
Rafinesque, 1815[1]
Ilustracja
Pancernik dziewięciopaskowy (Dasypus novemcinctus)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Nadrząd

szczerbaki

Rząd

pancernikowce

Rodzina

pancernikowate

Podrodzina

Dasypodinae

Plemię

Dasypodini

Typ nomenklatoryczny

Dasypus Linnaeus, 1758

Rodzaje

4 rodzaje (w tym 3 wymarłe) – zobacz opis w tekście

Dasypodini – plemię ssaków z podrodziny Dasypodinae w obrębie rodziny pancernikowatych (Dasypodidae).

Rozmieszczenie geograficzne

Do plemienia należą gatunki występujące w Ameryce[17][18].

Systematyka

Do plemienia należy jeden występujący współcześnie rodzaj[19][17][18][20]:

Opisano również rodzaje wymarłe[21]:

  • Plesiodasypus Barasoain, González-Ruiz, Zurita & Villarroel A., 2022[22] – jedynym przedstawicielem był Plesiodasypus colombianus Barasoain, González-Ruiz, Zurita & Villarroel A., 2022
  • Anadasypus Carlini, Vizcaíno & Scillato-Yané, 1997[23]
  • Propraopus F. Ameghino, 1881[24]

Uwagi

  1. ↑ Typ nomenklatoryczny: Tatusia Lesson, 1827 (= Dasypus Linnaeus, 1758).
  2. ↑ Typ nomenklatoryczny: Praopus Burmeister, 1854 (= Dasypus Linnaeus, 1758).

Przypisy

  1. ↑ C.S. Rafinesque: Analyse de la nature, or, Tableau de l’univers et des corps organisés. Palerme: Aux dépens de l’auteur, 1815, s. 57. (fr.).
  2. ↑ J.E. Gray. On the Natural Arrangment of Vertebrose Animals. „The London Medical Repository”. 15, s. 305, 1821. (ang.).
  3. 1 2 J.E. Gray. An Outline of an Attempt at the Disposition of Mammalia into Tribes and Families, with a List of the Genera apparently appertaining to each Tribe. „Annals of Philosophy”. New Series. 10, s. 343, 1825. (ang.).
  4. ↑ G.T. Burnett. Illustrations of the Quadrupeda, or Quadrupeds, being the arrangement of the true four-footed Beasts indicated in outline. „Quarterly Journal of Science, Literature and the Arts”. July to December, 1829, s. 351, 1829. (ang.).
  5. 1 2 Bonaparte 1831 ↓, s. 10.
  6. ↑ Bonaparte 1831 ↓, s. 23.
  7. ↑ R.-P. Lesson: Nouveau Tableau du Règne Animal: Mammifères. Paris: Arthus Bertrand, 1842, s. 148. (fr.).
  8. 1 2 T.N. Gill. Arrangement of the Families of Mammals; with Analytical Tables. „Smithsonian Miscellaneous collections”. 11, s. 24, 1872. (ang.).
  9. ↑ J.E. Gray: Hand-list of the edentate, thick-skinned and ruminant mammals in the British Museum. London: The Trustees, 1873, s. 12. (ang.).
  10. ↑ R. Hoernes: Manuel de paleontologie. Paris: Librairie F. Savy, 1886, s. 662. (fr.).
  11. ↑ F. Ameghino. Contribución al conocimiento de los mamiferos fósiles de la República Argentina. „Acta de la Academia Nacional de Ciencias Exactas”. 6, s. 853, 1889. (hiszp.).
  12. ↑ F. Lahille. Contributions a l’étude des édéntes a bandes mobiles de la Republique Argentine. „Anales del Museo de La Plata”. Sección zoológica. 2, s. 8, 1895. (fr.).
  13. 1 2 H. Winge: Pattedyr-Slægter. T. 1: Monotremata, Marsupialia, Insectivora, Chiroptera, Edentata. Kobenhavn: Hagerup, 1924, s. 304. (duń.).
  14. ↑ Á. Cabrera: A propósito de la biológia de los Xenàrtros. Madrid: 1929, s. 4. (hiszp.).
  15. ↑ O.P. Hay: Second bibliography and catalogue of the fossil Vertebrata of North America, Publication 390 of the Carnegie Institute of Washington. Cz. 2. Washington D. C.: Carnegie Institution of Washington, 1930, s. 415. (ang.).
  16. ↑ G.G. Simpson. The principles of classification and a classification of mammals. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 85, s. 73, 1945. (ang.).
  17. 1 2 Class Mammalia. W: Lynx Nature Books (A. Monadjem (przedmowa) & C.J. Burgin (wstęp)): All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 79. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
  18. 1 2 3 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 120–122. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
  19. ↑ N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.5) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2026-08-02]. (ang.).
  20. ↑ Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 24. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
  21. ↑ D.M. Casali, M.C. Castro, M.R. Ciancio, T.J. Gaudin, J.L. Bramblett, A. Boscaini, F.A. Perini & M.C. Langer. Unravelling the phylogeny of armadillos and their kin (Mammalia, Xenarthra, Cingulata) combining morphological, molecular, and stratigraphic data. „Cladistic”, 2026. DOI: 10.1111/cla.70048. (ang.).
  22. ↑ D. Barasoain, L. González-Ruiz, A.E. Zurita, & C. Villarroel A.. Oldest new Dasypodini (Xenarthra, Cingulata) provides new trails about armadillos evolutionary history. „Historical Biology”. 34 (3), s. 3, 2021. DOI: 10.1080/08912963.2021.1917566. (ang.).
  23. ↑ Carlini, Vizcaíno i Scillato-Yané 1997 ↓, s. 216.
  24. ↑ F. Ameghino: La antigüedad del hombre en el Plata. T. 2. Paris: G. Masson & Igon Hermanos, 1881, s. 311. (hiszp.).

Bibliografia

  • A.A. Carlini, S.F. Vizcaíno & G.J. Scillato-Yané: Armored xenarthrans: a unique taxonomic and ecologic assemblage. W: R.F. Kay, R.H. Madden, R.L. Cifelli & J.J. Flynn: Vertebrate Paleontology in the Neotropics: The Miocene fauna of La Venta, Colombia. Washington: Smithsonian Institution Press, 1997, s. 213–226. ISBN 978-1-935623-85-4. (ang.).
  • Ch.-L. Bonaparte: Saggio di una distribuzione metodica degli animali vertebrati. Roma: Antonio Boulzaler, 1831, s. 1–144. (wł.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.