Dendrocorticium

Dendrocorticium M.J. Larsen & Gilb. (drzewkopowłocznik) – rodzaj grzybów z rzędu powłocznikowów (Corticiales)^[1].

Grzyby kortycjoidalne o owocniku rocznym, rozpostartym lub rozpostarto-odgiętym z cieńszym i rzadszym brzegiem. Hymenofor gładki. System strzępkowy monomityczny strzępki o różnej grubości ścian, ze sprzążkami. Występują dendrohyfidy, czasami tworzące mniej lub bardziej wyraźne katahymenium. Cystyd brak. Podstawki powstają z cienkościennych probazydiów, w stanie dojrzałym mają 4 sterygmy i sprzążkę u podstawy. Bazydiospory niemal kuliste, elipsoidalne lub szeroko jajowate, gładkie, cienkościenne, nieamyloidalne. Wysyp zarodników biały^[2].

Dendrocorticium jest bardzo blisko spokrewnione z Corticium, u obydwu tych rodzajów brak cystyd, występują szkliste dendrohyfidy, a bazydiospory są gładkie i nieamyloidalne. Dendrocorticium odróżnia się jednak białym wysypem zarodników i cienkościennymi probazydiami i białym wyspem zarodników^[2]. Według Index Fungorum należą one do różnych rodzin^[1].

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Punctulariaceae, Corticiales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi^[1].

Takson utworzyli w 1974 r. Michael J. Larsen i Edouard-Jean Gilbert Gatunkiem typowym jest Dendrocorticium polygonioides (P. Karst.) M.J. Larsen & Gilb. 1974^[1]. Nazwa polska na podstawie rekomendacji Komisji ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów^[3].

Gatunki występujące w Polsce:

• Dendrocorticium polygonioides (P. Karst.) M.J. Larsen & Gilb. 1974 – drzewkopowłocznik białofioletowy^[4]

Wykaz gatunków i nazwy naukowe na podstawie Index Fungorum. Nazwy polskie na podstawie rekomendacji Komisji ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów^[3]